Pierre-Antoine Savoyat, kleinzoon van Hortense, vijftig jaar later…

Het zal u vast niet ontgaan zijn: Les Lundis d’Hortense (LDH) viert ‘50 jaar Belgische jazz’ met ‘5 dagen van uitwisseling, weerzien en ontdekkingen’, die plaatsvinden van 30 september tot en met 4 oktober. We nemen een kijkje achter de schermen vanuit verschillende perspectieven. Allereerst dat van de nieuwe generatie…

Trompettist en bugelspeler Pierre-Antoine Savoyat is in België goed bekend vanwege zijn samenwerkingen met Aka Moon (“Quality of Joy”), met Stéphane Galland (“Rhythm Hunters”) en het “Macondo Trio”, en niet te vergeten zijn prachtige soloproject “Le Monde Merveilleux de Pépito”. Hij behoort tot die jonge talenten voor wie het vanzelfsprekend was om zich in te zetten voor Les Lundis D’Hortense.


Pierre-Antoine, vertel ons eens hoe een Franse muzikant in Brussel terechtkomt...

Pierre-Antoine Savoyat : Het Jazzconservatorium van Brussel is in Frankrijk goed bekend en ik heb me daar ingeschreven omdat ik de docenten interessant vond. Ik kende ook Thomas Mayade, Jean-Paul Estiévenart, Diederik Wissels, Stéphane Galland, John Ruocco… Bovendien staat de Belgische muziekscene bekend om haar creativiteit en open houding. Toen de coronacrisis ten einde liep, zag de toekomst er onzeker uit, en aangezien ik in België een netwerk had opgebouwd, had het weinig zin om terug te keren naar Frankrijk; daarom heb ik besloten om in België te blijven.

Weet je nog hoe je voor het eerst van ‘Les Lundis d’Hortense’ hebt gehoord?

Pierre-Antoine Savoyat : Ik meen me te herinneren dat mijn eerste kennismaking met de LDH plaatsvond na een jam. In het begin was het verschil tussen Jazz Station en Lundis d’Hortense nog wat vaag: in mijn hoofd waren er de zondagse concerten die door de LDH werden georganiseerd; daar heb ik Tom Bourgeois en Joachim Caffonnette ontmoet…

Hoe zou je, in vergelijking met wat je in Frankrijk hebt meegemaakt, een organisatie als de LDH omschrijven?

Pierre-Antoine Savoyat : In vergelijking met wat we in Frankrijk kennen, lijken de LDH eerder op een regionale federatie zoals ik die in Bourgogne-Franche-Comté heb meegemaakt: daar werden tournees georganiseerd, werd de positie van de jazz verdedigd en werd er ook een netwerk opgezet.

Hebben ‘Les Lundis d’Hortense’ een belangrijke rol gespeeld bij je integratie?

Pierre-Antoine Savoyat : In het begin waren de LDH een bron van inspiratie voor mij; ik ontdekte er kunstenaars die ik in mijn eentje misschien nooit had leren kennen. Wat ik zo waardeerde, was dat het niet om een modegril ging.

Wat heeft je ertoe bewogen om bij de organisatie aan de slag te gaan...

Pierre-Antoine Savoyat : Ik ben nu een jaar betrokken bij de LDH. Er is natuurlijk het vijftigjarig jubileum van de organisatie, waar ik me volledig voor inzet. We hebben de taken verdeeld: zo ben ik bijvoorbeeld druk bezig met de organisatie van het concert in Flagey, zowel als muzikant en ook als arrangeur. We zetten ons ook in voor maatschappelijke kwesties, inclusiviteitsgroepen en de vertegenwoordiging van diversiteit, met name op het gebied van gender, binnen de Belgische muziekscene. Dit werk stelt me ook in staat om de stand van zaken binnen het muzieknetwerk in kaart te brengen en de problemen te signaleren; het nieuws over politieke kwesties staat daarbij centraal in onze aandacht.

Wat zou volgens jou de volgende uitdaging zijn voor ‘Les Lundis d’Hortense’?

Pierre-Antoine Savoyat : De uitdaging bestaat er ook in ons publiek te vernieuwen en een jonger publiek aan te trekken. Dit zijn zaken waarover we veel discussiëren met onze partners. Vaak stellen we vast dat we geen steun krijgen van het cultuurbeleid, het onderwijs of de media. Al deze uitdagingen hebben mij ertoe aangezet om me in te zetten voor de Lundis D’Hortense, om zo een belangrijke scene te verdedigen die bijdraagt aan het muziekleven van het land.

Tekst © Jean-Pierre Goffin (vrije vertaling : Jos Demol) - foto’s © Didier Wagner
In samenwerking met JazzMania

“Les Lundis d’Hortense” viert 50 jaar Belgische jazz