Maripepa Contreras vertelt…

“Mijn klassieke achtergrond blijft altijd aanwezig, maar juist de combinatie van structuur en vrijheid maakt mijn muziek wie ik ben.”



© Foppe Schut

Medio april 2026 sprak Jazz'halo met hoboïste  María Josefa Contreras Gámez  (° Almuñécar, 1989). Ze verhuisde in 2015 vanuit haar geboorteland Spanje naar Amsterdam om de jazz bachelor te volgen aan het Conservatorium van Amsterdam. In 2021 behaalde ze een master in jazzhobo.

De rijzende ster heeft inmiddels een flinke staat van dienst. Ze heeft samengewerkt met o.m. Ben van Gelder, Reinier Baas, Ronald Snijders, Jesse van Ruller, Michael Moore, Maarten Hogenhuis, Rembrandt Frerichs, Matthias van den Brande en Morris Kliphuis. Afgelopen najaar maakte ze deel uit van de afscheidstournee van I Compani, ze treedt dit voorjaar op met o.a. het Metropole Orkest, het New Jazz Orchestra en het Marmoucha Orchestra.

De interviewer spreekt haar bij Café de Doelen in Maripepa’s woonplaats Amsterdam bij een kop muntthee.

© Deirdre Daly

Vertel eens, Maripepa, hoe ben je nu de muziek ingerold en hoe kwam je bij de hobo terecht?

Ik ben opgegroeid in een klein dorp in Spanje, waar muziek een vanzelfsprekend onderdeel was van het dagelijks leven. Er was een harmonieorkest en familieleden van mij speelden daarin mee. Als kind luisterde ik naar de muziek die op straat klonk en wist ik: daar wil ik bij horen. Ik wilde zelf ook een instrument spelen en samen muziek maken.

Via de lokale muziekschool kwam ik in aanraking met de hobo. Het was niet mijn bewuste keuze, maar het instrument was beschikbaar. Bovendien waren er veel pianisten en weinig hoboïsten, wat betekende dat er misschien later meer werk voor mij zou zijn. De hobo bleek meteen een moeilijk instrument. De eerste jaren waren eerlijk gezegd frustrerend: het klonk niet mooi en het kostte ontzettend veel moeite. Pas na ongeveer vier jaar begon ik het gevoel te krijgen dat het instrument echt begon te resoneren en dat ik er iets muzikaals mee kon zeggen. Dat was het moment waarop ik dacht: “nu ga ik door!”

Ik doorliep het Spaanse conservatoriumsysteem, dat sterk gericht is op klassieke muziek. Na een basisopleiding van vier jaar begon ik al op mijn twaalfde aan het conservatorium, waarvoor toelatingsexamens nodig waren. Dat betekende dat mijn middelbare schooltijd werd gecombineerd met een intensief muziekprogramma. Twee keer per week reisde ik naar de stad, soms at ik onderweg in de auto. Dat ritme hield ik jaren vol.

In totaal heb ik ongeveer veertien jaar klassieke opleiding gevolgd. Jazz speelde in die tijd nauwelijks een rol binnen de Spaanse conservatoria. Alles was klassiek en er was weinig ruimte om een andere richting te verkennen. Toen ik rond mijn eenentwintigste klaar was met mijn studie, wist ik eigenlijk niet goed hoe ik verder moest. In Spanje is docent worden een veelvoorkomende route voor musici, maar door de economische crisis was er geen kans.

Wat heb je vervolgens gedaan?

Ik keerde terug naar mijn dorp en voelde me artistiek niet uitgedaagd. Tegelijkertijd bleef de muziek door mijn hoofd gaan: melodieën, akkoorden en ideeën. In die periode ontmoette ik een docent die met enorme passie over jazz sprak – over improvisatie, harmonie en luisteren. Dat enthousiasme werkte aanstekelijk. Voor het eerst voelde ik weer een sterke motivatie om te studeren. Dat was een keerpunt.

Ik besloot terug te gaan naar de stad om jazz te studeren, naast een master muziekeducatie en een studie Engels. In het begin voelde jazz als iets extra’s, bijna als een hobby, maar gaandeweg werd duidelijk dat dit de muziek was waarin ik mezelf echt herkende. In Málaga werd de jazzscene actief opgebouwd met jamsessies en onderwijsinitiatieven, en ik was daar onderdeel van.

En dan bespeelde je ook nog eens een instrument dat in de jazz verre van gangbaar is...

Jazz spelen op de hobo is niet vanzelfsprekend. Het instrument wordt zelden gezien als jazzinstrument. Toch werd mijn keuze geaccepteerd. In de lessen lag de focus niet op techniek, die had ik al vanuit mijn klassieke achtergrond, maar op improvisatie, ritme en harmonisch bewustzijn. Dat gaf me ruimte om mijn eigen stem te vinden.

Een groot probleem was altijd het volume van de hobo. In een jazzensemble met drums, bas en gitaar raak je snel ondergesneeuwd. Traditionele microfoons zorgden bovendien voor veel feedback. Pas recent vond ik een speciale microfoonoplossing waarmee ik mezelf goed kan horen en volwaardig kan meespelen. Dat heeft mijn mogelijkheden enorm vergroot.

Waarom ben je uiteindelijk naar Amsterdam gegaan?

De beperkte kansen in Spanje brachten me ertoe om naar Nederland te verhuizen. Ik deed toelatingsexamens in Rotterdam en Amsterdam en was in Amsterdam geaccepteerd. Ik begon opnieuw aan een bachelor jazz, naast mijn klassieke opleiding in Spanje. Dat voelde niet als een stap terug, maar als een nieuw begin.

In Amsterdam werd ik onderdeel van een levendige jazzscene. Ik speel in theaters, concertzalen en cafés, soms in grote zalen, soms in kleine intieme settings. Hoewel de hobo geen vaste plek heeft in bigbands, word ik steeds vaker gevraagd als solist.

Naast spelen ben ik me steeds meer gaan richten op componeren en arrangeren. Ik werk aan projecten voor verschillende bezettingen en schrijf arrangementen voor orkesten, waaronder het Radio Philharmonisch Orkest. Dat werk vraagt veel concentratie en planning, maar brengt ook verdieping.

En verdieping vond je ook in Latijns- Amerika...

In januari en februari 2026 nam ik de tijd om te reizen naar Colombia en Brazilië. Daar stond muziek centraal: concerten bezoeken, meespelen in jamsessies en met lokale stijlen zoals choro. Die muziek voelde meteen vertrouwd, als een combinatie van jazz en klassieke elementen.

Voor mij is jazz geen vast genre, maar een manier van muziek maken. Het gaat om improviseren, luisteren, reageren en spelen in het moment. Mijn klassieke achtergrond blijft altijd aanwezig, maar juist de combinatie van structuur en vrijheid maakt mijn muziek wie ik ben.

Maripepa treedt binnenkort onder andere op met het Metropole Orkest, het Marmoucha Orchestra en Peter Beets & the New Jazz Orchesta.

Interview © Robin Arends  -  foto's © Foppe Schut/Deirdre Daly/Henk Aschman/Antonio Torres Olivera/Kirsten van Santen

Maripepa Contreras treedt op 7 juni 2026 op met het Marmoucha Orchestra in Amare, Den Haag
Ze is de leider van het project en zij vertolken haar composities. Voor meer info KLIK HIER

Klik hieronder voor haar website:

© Kirsten van Santen