Carlos Simon…

Coltrane : « de vrijheid die in deze muziek doorklinkt »

© Kendall Bessent

Carlos Simon, een Amerikaanse componist van hedendaagse klassieke muziek, heeft van het OPRL de opdracht gekregen om de door Coltrane gespeelde thema’s te bewerken; deze zullen deel uitmaken van het concert op 25 september. Een ontmoeting…

Carlos Simon, kun je mij iets vertellen over je muzikale loopbaan?

Het begon in de kerk. Mijn vader is predikant, en toen ik met muziek begon, was dat om orgel te spelen in de kerk: de hymnen. Maar af en toe begon ik liederen voor het koor te schrijven. Zo ben ik begonnen met componeren.

Dat heeft een grote invloed gehad op je huidige muziek...

Ik realiseerde me dat destijds niet echt, maar de Afro-Amerikaanse cultuur heeft mijn cultuur sterk beïnvloed, met name gospel, blues en jazz. Dat is de muziek waarmee ik ben opgegroeid, en daar ben ik vandaag de dag erg dankbaar voor, want het heeft niet alleen een grote invloed gehad op mij als componist, maar ook op de persoon die ik nu ben.

Heb jij dit ‘Coltrane’-project opgezet?

Neen, ik kreeg een opdracht van de ‘John Coltrane Estate’. Ze vroegen me een concert samen te stellen met een symfonieorkest, gebaseerd op de grootste hits van John Coltrane. Het was een manier om zijn legendarische nummers – de nummers die hij heeft opgenomen – niet te heruitvinden, maar aan te vullen, en een andere invalshoek te bieden op wat hij heeft gespeeld of gecomponeerd: ‘Naïma’, ‘So What’ en nog zoveel andere…

Had de muziek van Coltrane je muziek al eerder beïnvloed?

Absoluut! Hoewel mijn ouders ons niet toestonden om naar R&B of rap te luisteren, luisterden we wel naar jazz, klassieke muziek en gospel, en Coltrane hoorde daar zeker bij. Ik herinner me dat ik ‘In A Sentimental Mood’ voor het eerst hoorde met Duke Ellington en John Coltrane. Dat is een plaat die ik nooit zal vergeten. En toen mij werd gevraagd om de arrangementen voor dit project te schrijven, was ‘In A Sentimental Mood’ het eerste nummer dat in me opkwam. Inzicht krijgen in het leven van Coltrane en zijn nalatenschap was voor mij essentieel bij dit project, en elk stuk van dit project vertegenwoordigt een deel van zijn leven; zo kun je begrijpen hoe een artiest groeit en zich ontwikkelt.

© Kendall Bessent

Hoe ben je te werk gegaan bij het bewerken van deze nummers voor een symfonieorkest?

Een van de dingen die ik aan de verschillende arrangeurs heb gevraagd, was om de Coltrane-sound te respecteren, de sound van de opnames te respecteren, en de muzikale ideeën van Coltrane die iconisch zijn geworden, inclusief die van de live-opnames. Het orkest moest zo worden ingezet dat het de muzikale ideeën van Coltrane benadrukte en kleur gaf aan wat er al was.

Welke plaats neemt Coltrane in de hedendaagse Amerikaanse cultuur in?

Ik denk dat zijn muziek bovenal de Afro-Amerikaanse cultuur vertegenwoordigt. Je moet begrijpen dat niemand in die tijd zo speelde als hij, dat hij alle invloeden van de Afro-Amerikaanse muziek – van gospel tot blues – in zich heeft opgenomen; muziek die voortkomt uit de slavernij, uit de velden waar ze werkten. Zijn muziek vertegenwoordigt de Afro-Amerikaanse cultuur, de vrijheid die door deze muziek heen klinkt.

Er zijn meerdere arrangeurs: hoe hebben jullie het werk verdeeld? Hebben jullie voor iedereen een thema gekozen?

Ik heb de arrangeurs uitgekozen en hen gevraagd welke nummers ze wilden arrangeren uit de setlist; zelf had ik ‘In A Sentimental Mood’ en ‘Alabama’ gekozen.

Zijn er nog andere lopende projecten met het Filharmonisch Orkest van Luik?

Ja, ze hebben mijn dubbelconcert besteld met Hillary Hahn en Seth Parker Woods, viool en cello; dat vindt in oktober 2026 plaats.

Tekst © Jean-Pierre Goffin (vrije vertaling : Jos Demol) - foto’s © Kendall Bessent / Anthony Lemoine
In samenwerking met JazzMania

© Anthony Lemoine

OPRL+Jazz : Coltrane 100 – Legacy op 25.09.2026 in Luik