Eclectic Maybe Band – Domestic Dragon
E
Discus
Het volgende hoofdstuk van de ongrijpbare saga rond Eclectic Maybe Band gecreëerd door Guy Segers. Hij blijft opnamen verzamelen, knippen en plakken om tot een vloeiend geheel te komen. In totaal staan deze keer maar liefst vijfendertig namen op de medewerkerslijst die afwisselend een groep vorm(d)en.
Het is een heus titanenwerk waar Guy Segers indertijd aan begon. Doorheen de jaren als bassist en labeleigenaar van het legendarische Carbon7 bouwde hij een netwerk van connecties op over heel de wereld. Voor zijn Eclectic Maybe Band contacteert hij regelmatig verschillende onder hen, vraagt enkele bijdragen om hiermee een collage te maken of gaat met sommigen onder hen improviseren. ‘Domestic Dragon’ bevat tevens archiefstukken waarvoor Segers de (nieuwe) mixing deed. Welkom in een labyrint waar stijlen en beperkingen onbestaande zijn.
Van bij de eerste noten sleurt een eerste gezelschap je mee in een sinistere onderwereld van gothic prog. Snedige gitaren banen de weg door deze jungle. Vocalisten zorgen voor extra verwarring bij het kiezen van de juiste richting. Zelfs Rich O’Meara speelt het spel mee op marimba. Stilstaan of twijfelen is geen optie door de stuwende blazerssectie.
‘Conference Of The Birds’ is een liveopname uit 1991 van de al even legendarische Morton Fork Gang. De dreunende bas (!) en uitzinnige saxofoonsolo’s weerklinken gedurende meer dan negen minuten door de luidsprekers. Een andere versie dan het origineel van Dave Holland. Metal “distortion” is een mogelijke omschrijving van wat te horen is in ‘Meek Monsters’. Zoals in elk nummer is er een eclectisch aanbod afwijkingen, tempowissels en radicale vervormingen. Luister voor dit laatste eens naar de bluesintro van ‘Inaltérable Offre’ en wat daarna volgt. Sun Ra verklaarde ooit, “space is the place”. Guy Segers en zijn Eclectic Maybe Band katapulteren de luisteraar gewoon naar een ander heelal.
In het team van musici vinden we naast getrouwen als Joe Higham, Daniel Stokart, Michel Delville en Cécile Broché ook Luc Van Lieshout, Tatsuya Yoshida, Henri Greindl, Jan Kuijken en Morgan Ågren (!). Wie de releases van Eclectic Maybe Band in huis haalt, bezit genoeg materiaal om een stamboom op te stellen van al diegenen die ook maar enigszins deel uitmaakten van een scene waar progrock, avant-garde, de Canterbury sound, psych-pop, Material-funk en de meest extreme free elkaar kruisten.
© Georges Tonla Briquet
