De Groote-Faes Duo featuring Dré Pallemaerts - Time Unfolding
D
Vlaamsekunst Records
Na negen jaar vonden gitarist Bruno De Groote en contrabassist Ben Faes elkaar terug. En dat is duidelijk een goede zaak na het beluisteren van ‘Time Unfolding’. Vooral omdat ze drummer en colorist Dré Pallemaerts erbij haalden.
Ze openen groots en heel cinematografisch met een soundscape van koorzang en natuurgeluiden. Tot na een minuut de ware aard naar boven komt. Het trio ontpopt zich als leveranciers van gekartelde muziekjes waarin pop, blues, rock en jazz samensmelten tot een nieuwe eenheid met melodie en onderliggende drive als yin en yang.
Elk nummer is een variant hierop. Soms overheerst een jazzkleur, wat verder haalt het rockverleden van De Groote de bovenhand. Afwisselend mengen ze daar een lichte vorm van swing doorheen of opteren ze voor een meer staccato uitvoering. Knap is bijvoorbeeld hoe ze in ‘Leaving The Nest’ een intro plaatsen die veel weg heeft van een heus rock anthem om dan via een pompende “walking bass” alles bijna richting psychobilly te sturen! In scherp contrast hiermee noteren we ‘Another Road’ dat zo geplukt lijkt uit Mark Knopfler’s soundtrack voor ‘Local Hero’. In ‘Floating On Time’ flirten ze even met Dave Brubeck-patronen maar er zit wel degelijk een addertje onder het gras en dat is dan De Groote die wat snedige gitaaruithalen met “fuzz” effecten inlast. Elementen die eveneens opduiken in afsluiter ‘Spinning Days’.
Dré Pallemearts krijgt een volwaardige rol. Neem hem weg en ‘Time Unfolding’ is een totaal andere plaat. Hij weet overal zijn subtiele accenten toe te voegen. Zelfs de solo in het swingende ‘Break Of Day’ is een kort interludium dat perfect past in het verhaal. We tippen het hoekige ‘Acte de Présence ‘ en zeker ‘September Blues’ als ideale instapmomenten.
De Groote & Faes als de Charlie Haden & Pat Metheny van Vlaanderen? Luister en oordeel zelf. De taken werden alleszins mooi verdeeld onder het duo. Ze leverden elk vijf composities en stonden samen in voor de productie. Opname en mix waren dan weer in handen van Roel Poriau die weet hoe je moet omgaan met dergelijk materiaal. Het cryptische kunstwerk op de hoes is van Radomira Dostal. Uitgebracht op het label met de uiterst sympathieke naam en een verborgen knipoog, Vlaamsekunst Records.
© Georges Tonla Briquet
Musici:
Bruno De Groote: gitaar
Ben Faes: contrabas
Dré Pallemaerts: drums
