Christoph Irniger/Marc Perrenoud – New Lines
C
Unit Records - VINYL
Ook al spelen ze reeds enkele jaren samen is dit een studiopremière van de Zwitserse saxofonist Christoph Irniger en zijn landgenoot pianist Marc Perrenoud. Het concept achter ‘New Lines’ was om een album op te nemen met eigen werk volgens de klassieke jazzregels van standards. Opdracht geslaagd.
Het basisidee ontleenden ze bij Lennie Tristano. Starten met bekende harmonische omkaderingen en deze verrijken met zelf gecomponeerde melodielijnen. Een vertrouwd idee maar door de combinatie van tenorsaxofoon en piano is er genoeg ruimte voor zowel vrijheid als beperking.
Alvast een aantal voorbeelden van mutaties. In Charlie Parker’s ‘Confirmation’ engageren ze zich in licht krullende steekspelletjes die ze de titel ’Dry Sensation’ gaven. Voor ‘Bluesetto’ is verdere commentaar overbodig waar dit vandaan komt. Toots zou goedkeurend mee neuriën. De “new look” is wel uiterst origineel doordat de stempel van Tristano erg duidelijk is. Het contemplatieve ‘Luce Oscura’ met duistere tinten komt uit het repertoire van Irniger zijn groep ‘Pilgrim’, meer bepaald de cd ‘Crosswinds’ (Intakt). Coltrane mocht hierbij natuurlijk niet ontbreken. Diens ‘Countdown’ (gebaseerd op Miles Davis zijn ‘Tune Up’) kreeg als titel ‘Fast Finish’. Ze racen beiden in alle snelheid naar de eindstreep. Meteen de kortste track (net geen twee minuten). In ‘Abandoned Eggs in a Pan’ (Perrenoud) omarmen ze een melancholische traagheid. Het mag allemaal ook al eens vrolijker en speelser (‘Belle’, ‘Hold Up’, ‘Night Owl’) terwijl ze voor Bill Evans’ zijn ‘Time Remembered’ een poëtisch mijmerende esthetica gebruiken (‘Deja Vu’).
Op die manier bewijzen Irniger en Perrenoud dat ze niet alleen hun klassiekers kennen maar tevens genoeg bagage en inspiratie hebben om telkens met een vernieuwd concept naar voor te komen. Bovendien staat op de hoes terecht vermeld, “This is a pure stereo recording!”.
© Georges Tonla Briquet
