Caroll Vanwelden - Shakespeare Revisited
C
Eigen beheer
Zangeres/pianiste Caroll Vanwelden bracht eerder al ‘Sings Shakespeare Sonnets I (2012), II (2014) en III (2017) uit en pakt nu terug de draad op met ‘Shakespeare Revisited’ (2026).
Daarin benadert ze de Shakespeare Sonnets op een iets sobere en persoonlijke manier met zichzelf opnieuw aan de piano, zingend over een intimistische begeleiding van Jean-François Assy op cello en in het geheel nog meer diepte, spanning en ruimte met elektronica wizard Dominique Vantomme.
Ongeveer de helft van de nummers is opgenomen tijdens een concert in deze bezetting in Neuss. Het album opent met ‘So Shall I Live Supposing’ (sonnet 93), een bewogen, spannend nummer over het broze evenwicht tussen vertrouwen en twijfel. ‘Who Will Believe’ (sonnet 17). In dit gedicht stelt de dichter zich een kritische vraag over de kracht en de geloofwaardigheid van zijn eigen kunst. De cello over piano en synthesizer geeft er een groovy drive aan. ‘I Never Saw that you did painting need’ (sonnet 83 ) brengt Caroll Vanwelden met een lay back jazzy insteek en een solerende Vantomme. ‘My Mistress’ Eyes’ (sonnet 130) kent een ingetogen cello intro en vertolkt zo het immer terugkerende thema van de liefdespoëzie, wat ook in ‘Shall I Compare Thee’ (sonnet 18) en ‘Two Loves’ (sonnet 144) intens aan bod komt. Ritme en harmonische wrijving geven de tekst een moderne urgentie. In ‘No longer Mourn for Me’ (sonnet 71) over herinnering, afscheid, en de stille waardigheid van loslaten kent een indringende emotionele mix van stem, piano en cello over elektronica. Even aanstekelijk volgt ‘When Do I Count The Clock’ (sonnet 12) over de vergankelijkheid van de tijd, het ouder worden en ‘Like as the waves’ (sonnet 60) sluit daar bij aan.
In de volgende nummers draait het helemaal rond de ware liefde en is er een lieflijke benadering in de stem en interactie van cello en elektronica: ‘Let Those who are in favour’ (sonnet 25), ‘The marriage of true minds’ (sonnet 10), ‘How can I then return in happy plight’(sonnet 28) en ‘If my dear love’ (sonnet 124).
De sonnetten van Shakespeare herleven in de hedendaagse herinterpretatie naar tekst en zang van Caroll Vanwelden over de glansrijke instrumentale improvisatie van cello over elektrische piano en elektronica.
Wie had verwacht dat Shakespeare swingt!
© Bernard Lefèvre, 2026
Musici:
Caroll Vanwelden (zang, piano)
Dominique Vantomme (keyboard, elektronica)
Jean-François Assy (cello, elektronica)
