Aldrig I Livet – Det Osagda Mumlar I Bäcken
A
ILK
Aldrig I Livet is een nieuw kwartet met in de rangen de legendarische altsaxofonist Jesper Zeuthen (Terry Riley, Don Cherry, Jakob Bro) en gitarist Martin Nilsson samen met drummers en percussionisten Thomas Præstegaard en Michala Østergaard-Nielsen. Het debuutalbum verscheen bij het onafhankelijke Deense muzikantenlabel ILK, een garantie voor kwalitatieve ontdekkingen.
We horen vier sterke persoonlijkheden uit de Scandinavische scene die hier, net als in hun andere groepen, experiment en improvisatie vooropstellen als centrale sleutelbegrippen. Van Michala Østergaard-Nielsen bespraken we indertijd nog ‘The Cave’ dat heel wat internationale weerklank vond.
De vier introduceren zichzelf aan de hand van eenzame noten die rond dwarrelen in een kosmische ruimte. Etherische ambient aanvankelijk enkel gecreëerd met gitaar- en vibrafooneffecten. Østergaard-Nielsen is actief op de kleine vibrafonette terwijl Præstegaard naast drums ook vibrafoon bespeelt. Langzaam duiken meer duidelijke herkenningspunten op dankzij de fluwelen altsaxofoonklanken van Zeuthen. Uiteindelijk zweeft er een licht sacraal aura boven het geheel te vergelijken met de spatiale sfeer van Garbarek’s ‘Officium’.
Dit intieme karakter bouwen ze verder uit in elk van de volgende improvisaties zonder te ver af te dwalen van het gemeenschappelijke uitgangspunt. Wel voegen ze een paar onverwachte afwijkingen toe. Zo buigen ze de meditatieve signatuur om naar een meer ritmisch spel door een dialoog tussen altsaxofoon en drums in ‘Besynderlige Brydninger’. Een assertieve uitval die tot de nodige commotie leidt en het voorgaande op losse schroeven zet. Een heuse “dance macabre” als het ware.
Nadien overheerst opnieuw het contemplatieve. Het roept beelden op van een stilaan ontdooiende permafrost waarbij een hele wereld ontluikt in “slow motion”. Kleine sporadische impulsen leiden tot onderscheiden details. Tot ze toch weer een nieuw kantelpunt introduceren gesteund op percussieve trance met een saxofoon die een verontrustende ontsporing inlast. (‘Sandheden Er En Sten’). Afsluiten doen ze met het uiterst poëtische ‘AFSKED’ waarin gitaar en saxofoon voor een gedrapeerd einde zorgen.
© Georges Tonla Briquet, 2026
Musici:
Jesper Zeuthen: alto saxophone
Martin Nilsson: guitar
Thomas Præstegaard: drums & vibraphone
Michala Østergaard-Nielsen: drums, percussion & vibraphonette
