João Lobo – Nahang
J
Off
João Lobo is een van de meest discrete drummers ook al zorgt hij duidelijk voor het verschil bij groepen als Going, Oba Loba en Punk Kong. Hij werkte samen met Enrico Rava, Nate Wooley, James Brandon Lewis en Thomas Morgan. Daarnaast maakte hij opnamen voor ECM, Clean Feed en CamJazz. Toch is dit slechts de derde cd onder zijn naam.
João Lobo is iemand die maatschappelijk en ecologisch bewustzijn hoog in het vaandel draagt. Dat hij als cd-titel “nahang” (walvis) koos, is dan ook niet toevallig. Het betreft om een bedreigde diersoort. De geluiden die walvissen maken, fascineren hem al jaren.
Als begeleiders voor deze nieuwe trip koos Lobo gitarist Norberto Lobo en bassist Soet Kempeneer die eveneens present tekenden op het vorige album ‘Simorgh’. Nieuw is dat Lynn Cassiers het trio versterkt en door haar specifieke zang en gebruik van electronics een extra dimensie toevoegt. Muziek en teksten zijn van Lobo zelf met uitzonderingen van ‘Meet The Dawn’ en ‘Almohadilla’ ontleend aan de gedichten van de Perzische mysticus Rumi. De parlando passages hiervan werden ingesproken door Nooshin Khatami.
De cd opent met tromgeroffel en wat bizarre percussieklanken. Al snel wordt deze elusieve context overgeheveld naar een poëtisch decor door de feeërieke zang van Cassiers. Tot ook deze schets even prompt en radicaal een andere wending krijgt en overgaat in een nerveuze trance gebaseerd op een combinatie van drums en bas. In de verte klinkt de parlando stem van Khatami. Een zenuwslopende passage die lijkt af te stevenen op een finale crash maar uiteindelijk uitdeint in kosmische nevelen.
Van hieruit gaat het verder richting een onbekende dimensie. De vocalen van Cassiers en de parlando stukken van Khatami zijn vervlochten als een “DNA string”. De aanloop naar het bijna twaalf minuten hoogtepunt van het album (‘Zan Zen Zing’). Een trip typisch voor het Off-label. Ergens te situeren tussen de soundscapes van Klaus Schulze en de dystopische creaties van David Lynch. Te omschrijven als “strange encounters of the electro kind” met een sacraal aura. Alleen dit nummer is op zich de aanschaf van de cd waard.
‘The Work’ is het paswoord om vervolgens binnen te treden in een extra zonderlinge fantasiewereld. ‘Alice in Wonderland’ gesitueerd in de 22e eeuw. Afsluiter ‘Foo Ping’ tenslotte wordt uitgewerkt onder de vorm van een soort kinderliedje en voert de luisteraar nog verder “down the rabbit hole”.
Uitgebracht als uitvouwbare digipack inclusief download code maar dan wel beperkt tot 200 exemplaren!
Live
Tijdens de première in de Jazzstation (08.04.2026) werd de etherische sfeer van het album uitvergroot volgens de regels van de kunst. De groep trakteerde het publiek op een geleide wandeling door hun eigen Elysium. Gitarist Lobo zorgde voor ontwrichtende taferelen met uithalen die deden denken aan Elliott Sharp en Vitja Pauwels. Ambient soundscapes en kosmische stormen wisselden elkaar af met een verdoken knipoog naar ‘The Dark Side Of The Moon’ van Pink Floyd. Tot alles ontaardde in een finale catharsis. Adembenemend.
© Georges Tonla Briquet
Musici:
João Lobo: drums, toetsen, stem
Lynn Cassiers: zang, electronics
Norberto Lobo: gitaar
Soet Kempeneer: bas, toetsen
Nooshin Khatami: spoken word
