Giulio Scaramella – Opaco

Giulio Scaramella – Opaco

G

Artesuono

Een Italiaans jazztrio dat klassieke invloeden niet schuwt zonder de basis te verloochenen.

De drieëndertigjarige pianist Giulio Scaramella genoot een klassieke opleiding maar ging daarnaast in de leer bij zowel Keith Tippett als Nik Bärtsch. Het leverde hem een internationaal parcours op met verschillende onderscheidingen en een uitgebreide discografie. Saxofonist Federico Missio haalde de mosterd bij Kenny Wheeler en David Liebman maar putte vooral ook inspiratie uit zijn activiteiten in film- en popmilieus. Bassist Mattia Magatelli zwerfde op zijn beurt overal rond en kwam zo terecht bij onder meer het Kaja Draksler Acropolis Quartet en het Sanem Kalfa Quintet.

‘Opaco’ begint met de titeltrack. IJle en wat vage sopraanklanken met een licht Jan Garbarek-tintje meteen gevolgd door enkele mooie pianomelodielijnen en op de achtergrond een discrete bassist. Een sereen trio dat voortschrijdt in de ochtendnevel om het plastisch uit te drukken. Je kan het ook gewoon beschouwen als een jazztrio met piano, saxofoon en contrabas maar dat zou deze heren te kort doen.

Eens voorbij de bucolische introductie wordt de spanning opgedreven met Ligeti’s ‘Musica Ricercata VII’. Hier wordt de ricercare stijlvorm uitgebeeld aan de hand van een aaneenrijgen van repetitieve pianomotieven waarover de saxofoon gracieus zweeft en waarbij de contrabas enkele welgerichte accenten plaatst. Met ‘Know Your Knots’ sluit het drietal opnieuw aan bij de poëtische mijmeringen van de openingstrack. ‘Over The Bar’ is het moment om terug in actie te schieten met vooral een gedreven pianist die de leiding neemt. ‘Time Flies (And So Do Changes)’ lijkt wel geplukt uit de soundtrack van een film noir uit de fifties.

‘Opaco’ is vooral een cd boordevol contrasten en verrassingen. ‘Frammento’ begint bijvoorbeeld heel intimistisch maar eindigt uiteindelijk op urgente toon. Rechtstreekse verwijzingen naar klassiekers uit het jazzverleden zijn er met heel eigen bewerkingen van John Coltrane zijn ‘Naima’ en Sidney Bechets ‘Petite Fleur’ waarmee de cd afgesloten wordt. Ook hier weer zonderlinge wendingen naargelang de nummers vorderen.

Duidelijk drie muzikanten die zich flexibel kunnen opstellen en dat ook met verve doen. Moderne jazz met respect voor het verleden. We kunnen nog vermelden dat de opname gebeurde door Stefano Amerio die ook al achter de knoppen zat toen Ethan Iverson en Mark Turner ‘Temporary Kings’ inblikten voor ECM.

© Georges Tonla Briquet




Bezetting:

Giulio Scaramella: piano
Federico Missio: sopraan-, alt- en tenorsaxofoon
Mattia Magatelli: contrabas

http://www.giulioscaramella.it/


In case you LIKE us, please click here:



our partners:

Clemens Communications

 


 


Silvère Mansis
(10.9.1944 - 22.4.2018)
foto © Dirck Brysse


Rik Bevernage
(19.4.1954 - 6.3.2018)
foto © Stefe Jiroflée


Philippe Schoonbrood
(24.5.1957-30.5.2020)
foto © Dominique Houcmant


Special thanks to our photographers:

Petra Beckers
Ron Beenen
Annie Boedt
Klaas Boelen
Henning Bolte

Serge Braem
Cedric Craps
Christian Deblanc
Paul De Cloedt
Cindy De Kuyper

Koen Deleu
Ferdinand Dupuis-Panther
Anne Fishburn
Federico Garcia
Robert Hansenne
Dominique Houcmant
Stefe Jiroflée
Herman Klaassen
Philippe Klein

Jos L. Knaepen
Tom Leentjes
Hugo Lefèvre

Jacky Lepage
Olivier Lestoquoit
Eric Malfait
Nina Contini Melis
Jean-Jacques Pussiau
Arnold Reyngoudt
Jean Schoubs
Willy Schuyten

Frank Tafuri
Jean-Pierre Tillaert
Tom Vanbesien
Jef Vandebroek
Geert Vandepoele
Guy Van de Poel
Cees van de Ven
Donata van de Ven
Harry van Kesteren
Geert Vanoverschelde
Roger Vantilt
Patrick Van Vlerken
Marie-Anne Ver Eecke
Karine Vergauwen
Frank Verlinden

Jan Vernieuwe
Anders Vranken


and to our writers:

Mischa Andriessen
Robin Arends
Marleen Arnouts
Werner Barth
José Bedeur
Henning Bolte
Erik Carrette
Danny De Bock
Ferdinand Dupuis-Panther
Federico Garcia
Paul Godderis
Stephen Godsall
Jean-Pierre Goffin
Bernard Lefèvre
Mathilde Löffler
Claude Loxhay
Etienne Payen
Yves « JB » Tassin
Herman te Loo
Georges Tonla Briquet
Henri Vandenberghe
Iwein Van Malderen
Jan Van Stichel
Olivier Verhelst