The Ploctones, AINSI, Maastricht , 10.01.2019

 



Wie op een doordeweekse donderdag naar het hippe industriële complex AINSI in Maastricht gekomen was, die werd door de organisatie van Jazz Maastricht getrakteerd op een uitdagend concert vol powerjazz van een van de topformaties van de Nederlandse jazz.

De muzikanten Anton Goudsmit, Efraim Trujillo, Jeroen Vierdag en Martijn Vink hebben elk een lange staat van dienst in de Nederlandse muziekscene. Met vele albums, prijzen en internationale tournees op hun erelijst en veelvuldige samenwerkingen met internationale toppers behoren ze tot de ‘Major League’ van de Nederlandse jazzscene. Zij profileren zich nadrukkelijk als een muzikaal collectief, waar alle bandleden muzikaal gelijkwaardig bijdragen, elkaar versterken en elkaar uitdagen. Zij streven naar een groepsgeluid, dat meer is dan de som van de individuele muzikale bijdrage.

Voor een bijna uitverkochte intieme zaal traden The Ploctones goedgemutst aan. Het concert werd gespeeld als een lange set van vijfenzeventig minuten, zonder pauze.

De heren openden de set bedachtzaam met Exit 3, een compositie van Anton Goudsmit, waarin de musici gezamenlijk rustig de ruimte verkennen en samen weidse klanklandschappen oproepen over een open groove van bas en drums. Met veel ruimte voor harmonische kleuren van de gitaar, afgewisseld met unisono passages samen met de tenorsaxofoon.

Met ‘Flare’, een stevig groove nummer, losjes geïnspireerd op de groovy jazz van Lee Morgan uit de jaren’60, werd vervolgens stevig uitgepakt. Gevolgd door ‘Viene’, een compositie van de fluitist Magic Malik, een inspiratiebron voor bandleider Anton Goudsmit.

Na een lichter, Caraïbisch of latinachtig getint stuk, gingen de Ploctones in het nummer ‘Amerika’ van Goudsmit serieus ruig ter zake. Alle registers werden schurend opengetrokken in een muur van geluid, waar met heftige powerjazz vol gebalde energie werd geschuurd, gekraakt en stevig geïmproviseerd. Aanstekelijk, overdonderend en met een onweerstaanbare groove.

Die lijn werd voortgezet in het aanstekelijke ‘The Reserection’, met een centrale rol voor de knorrige geaarde baslijnen van Jeroen Vierdag, die samen met drummer Martijn Vink en knallende funky basis neerlegde voor de bluesy soulvolle gitaar escapades van Goudsmit en de warme, geaarde tenorsax van Efraim Trujillo met zijn kenmerkende hese bovenregisters.

Zoveel groove en aanstekelijkheid liet niemand onbetuigd. Het publiek gaf zich gewonnen en genoot volop van de solistische hoogstandjes en vette grooves,

In de ballad ‘Ernesto’ demonstreerden de musici de lyrische en ruimtelijke kant van hun bandgeluid, gevolgd door nog meer straf gitaargeweld tot en met de toegift voor een heel enthousiast publiek.

Een straffe set, met vele energieke hoogtepunten, lyrische gedeeltes, schurende gitaar en knallend virtuoze solo’s. Van een formatie die stond als een huis en die veel indruk maakte met snoeiharde nietsontziende powerplay ergens tussen jazzrock, jazz en fusion. Niet voor een gat te vangen, hyper creatief grasduinend in vele stijlen. De Ploctones laten zich niet belemmeren door genregrenzen, maar scheppen hun eigen idioom van knallende, piepende, krakende en scheurende powerjazz. Een overdonderend collectief van rasmusici die samen alle kanten uit kunnen en die samen een knallend energiek concert op de planken zetten.

Hun onweerstaanbare speelvreugde werd door het publiek volop opgepikt en beloond met een daverend gemeend applaus. Een markant optreden van een topformatie, die alles in huis heeft tussen weidse lyriek en snoeiharde powerjazz. Een programma uit een stuk van een collectief, dat de individuele kwaliteiten van de topmusici verenigt in een groepsprestatie, die het geheel naar een hoger plan tilt.

Een indrukwekkend concert, dat nog lang zal nadreunen. Perfect gesitueerd in een creatieve ambiance met een goed geluid. Een compliment aan de bevlogen organisatie van Jazz Maastricht, die de perfecte omstandigheden wist te scheppen om deze topformatie te laten excelleren voor een gemotiveerd betrokken publiek. Een mooie opening van het concertjaar 2019, die nog veel moois belooft voor de komende concerten in Maastricht.

Tekst © Mathilde Loffler




Line up:

Anton Goudsmit – elektrische gitaar
Efraim Trujillo – tenorsaxofoon
Jeroen Vierdag – contrabas, elektrische bas
Martijn Vink – drums

Foto's © Jeanschoubs


our partners:

Clemens Communications


Silvère Mansis
(10.9.1944 - 22.4.2018)
foto © Dirck Brysse


Rik Bevernage
(19.4.1954 - 6.3.2018)
foto © Stefe Jiroflée

 

Special thanks to our photographers:

Annie Boedt
Klaas Boelen
Henning Bolte

Serge Braem
Cedric Craps
Christian Deblanc
Cindy De Kuyper

Koen Deleu
Ferdinand Dupuis-Panther
Anne Fishburn
Federico Garcia
Robert Hansenne
Stefe Jiroflée
Herman Klaassen
Philippe Klein

Jos L. Knaepen
Tom Leentjes
Hugo Lefèvre

Jacky Lepage
Olivier Lestoquoit
Eric Malfait
Nina Contini Melis
Arnold Reyngoudt
Jean Schoubs
Willy Schuyten

Frank Tafuri
Jean-Pierre Tillaert
Tom Vanbesien
Jef Vandebroek
Geert Vandepoele
Guy Van de Poel
Cees van de Ven
Donata van de Ven
Harry van Kesteren
Geert Vanoverschelde
Roger Vantilt
Patrick Van Vlerken
Marie-Anne Ver Eecke
Karine Vergauwen
Frank Verlinden

Jan Vernieuwe
Anders Vranken


and to our writers:

Mischa Andriessen
Robin Arends
Marleen Arnouts
Henning Bolte
Danny De Bock
Ferdinand Dupuis-Panther
Federico Garcia
Paul Godderis
Jean-Pierre Goffin
Bernard Lefèvre
Mathilde Löffler
Claude Loxhay
Etienne Payen
Herman te Loo
Georges Tonla Briquet
Iwein Van Malderen
Olivier Verhelst