Stéphane Galland Kanda, De Werf Brugge, 06/02/2026

Jawel in De Werf! Deze jazztempel heropende na zes lange jaren van stilzwijgen opnieuw zijn deuren; er klinkt weer muziek in De Werf!

Met de gloednieuwe concertreeks ‘W.E.R.F. records invites’ verwelkomen KAAP en het platenlabel W.E.R.F. records artiesten van het label én bevriende muzikanten van over de hele wereld. Het concept van deze reeks is muzikale dialogen tot stand brengen aldus Ábel Petneki, programmator van KAAP. Elke avond start met een kort gesprek. Moderator Julie Mosar praat met de artiest over het verhaal achter de muziek: waar het vandaan komt, wat hen drijft. Dat geeft de concerten en de muziek ook meteen wat meer verdieping. Een tweede dialoog is de muziek laten spreken om achteraf in het café met een de derde dialoog nabespreking/nagenieten de avond neer te leggen.

Deze reeks kon niet beter starten dan met Stéphane Galland, een Belgisch jazzicoon, medeoprichter van Aka Moon en zelf meermaals ten gast in De Werf. Uit zijn vorig muzikaal project met The Rhythm Hunters bracht hij Louise Van den Heuvel (elektrische bass, samples en effecten) mee, om samen met Lúcia Pires (dwarsfluit, EWI en keyboards) een trio te vormen. Een dialoog tussen verschillende generaties, waar allerlei invloeden en nieuwe (elektronische) effecten geconfronteerd werden met avontuurlijke ritmes.

Bij het binnenkomen van de zaal stond er een medewerker met een schaal, met wat ik eerst dacht snoepjes te zijn, vol met oordopjes. Of het echt nodig was laat ik in het midden, maar dat het een energiek en indringend concert was, is een understatement.

Met titelnummers ‘Kanda’, ‘Synaptic Umani’, ‘Pung Fu Kanda’ zijn er veel verwijzingen naar Oosterse culturen, zonder dat deze expliciet doorklinken in de ritmische en melodieuze patronen. Galland is een meester in het creëren van originele ritmepatronen, die hij samen met zijn medemuzikanten verder ontwikkelt en uitwerkt.

De dwarsfluit van Pires voegt melodieuze harmonieën toe, om dan weer virtuoos mee te gaan in de ritmepatronen van Galland. Een mooi voorbeeld hiervan was het nummer ‘XR6’, spreek uit als ‘excercice’. Ontstaan uit het verkennen van drum riffs en patronen door Galland tijdens een oefensessie, waarop Pires is beginnen improviseren op dwarsfluit, om buiten de klassieke patronen tot dit hypnotiserend nummer te komen. Pires verkent, net als Shabaka Hutchings, buiten de gekende idiomen de mogelijkheden van de dwarsfluit in hedendaagse jazzmuziek.

Sfeer, melodie en ritme wisselen elkaar af met verrassende wendingen, waarbij zowel Pires, Galland en Van den Heuvel om beurten het voortouw nemen. Van den Heuvel ondersteunde met gevarieerde interventies zowel met ritme als melodie. Met behulp van verschillende effecten gaf ze haar basspel vaak een eigen kleur en klank. Pires bracht bijkomende variatie door elektronica en inbreng van EWI (electronic wind instrument). In een paar nummers (o.a. ‘Pung Fu Kanda’) werden alle teugels gevierd, en werd er gedreven, schijnbaar chaotisch, virtuoos en energiek (oordopjes…) gemusiceerd.

Een trio topmuzikanten verkende deze avond nieuwe grenzen van ritme, samenspel, combinaties van instrumenten, sfeer en energie. Een ware dialoog van generaties, muziekstijlen en instrumenten… De concertreeks in De Werf kon niet beter beginnen.

Tekst © Paul Braem  -  foto’s © Annie Boedt