Sam Vloemans Bord du Nord II, mocht perfectie bestaan…

The Black Cat, Club de B Torhout, 13 oktober 2026

Trompettist, en componist van alle muziek, Sam Vloemans en accordeonist/bandoneonvirtuoos Gwen Cressens startten een eerste Bord du Nord in 2008. De bezetting was toen uitgebreider, met Esmé Bos (zang), Hendrik Braeckman (gitaar), Henk De Laat (contrabas), Louis Debij (drums) en pianist Dominique Vantomme. Deze keer beperkten ze zich tot kwartet en brachten ze contrabassiste Lara Rosseel en pianist Dominique Vantomme mee.

Ze startten met het opgewekte “Magic Source Theme” dat deed denken aan muziek bij een film van Federico Fellini. “12” schreef Vloemans voor zijn dochter die toen nog een ambitieuze kijk had op het Antwerpse uitgaansleven.

In het al even nostalgische “Grey Glance” zweeft de trompet over de accordeon, waaronder piano en contrabas een stevige fond leggen en het nummer zijn swing geven. Ze gingen naadloos verder in het speelse “11:11”, een ware oorworm. De contrabas ging subtiele dialogen aan met zowel piano als accordeon. Je hoort duidelijk dat melodie en harmonie zeer belangrijk zijn voor deze musici. In de pianolijnen menen we ook flarden te horen die verwezen naar Beethovens “Moonlight Sonata”.

In “Just Friends” soleren een uitbundige Vloemans en Vantomme over de solide contrabaslijnen die Cresens subtiel bijkleurde. Een zalig nummer.

“Sepuaginta” componeerde Sam voor zijn toen zeventigjarige moeder. Het kreeg een breekbare piano intro. Accordeon en contrabas houden nog even dezelfde sfeer aan. Maar met de trompet erbij werd alles uitbundiger.

"Mexican Mule" componeerde Sam voor animatiefilm die Gwen Cresens met de violen, harp, gitaren en trompetten opnam. Sam vond het echter te leuk om niet op te nemen met Bord du Nord II. Met een heuse Mariachi trompet. Top!

"Tous Ensemble", noemde Sam “een compositorische uitdaging om het heerlijke, absurde, surrealistische België te verklanken, in drie delen”. Na het eerste rustige deel volgt een meer jubelend stuk met een uit de bol gaande blazer. In het slot gaf de piano de aanzet voor een verder sacraal musicerende trompet en accordeon.

Uit het eerste album “Bord du Nord” komen "21", met melancholische accordeonintro, en het wervelende "La Fuite" met op het einde een knipoog van Gwen naar J. S. Bach.

"Tango der Geliefden" krijgt een bandoneon intro met stevige trompetuithalen. Prachtig!

Na "Musette Bobonne" kregen we nog als toemaatje het zeer aangrijpende "Aan het Einde" dat ook hun twee album afsluit.

Mocht perfectie bestaan… dan was dit concert er wel heel dicht bij. Voor ons stond een perfect op elkaar ingespeeld kwartet. Met dank ook aan geluidstechnicus Jan-Kris Vinken voor de sublieme klank. Sam noemde hem terecht hun vijfde man.

Tekst © Jos Demol - foto’s © Geert Vanoverschelde