Ragini Trio, O.666 Oostende, 26 april 2026

Wat ooit begon als een afstudeerproject groeide doorheen de jaren uit tot het Ragini Trio bestaande uit bezieler en componist Nathan Daems op sax, zijn toenmalige studievriend Marco Bardoscia op contrabas en elektrische bas en supertalent Lander Gyselinck op drums en percussie.

Drie muzikanten die doorheen de jaren verder uitgegroeid zijn tot echte toppers met een heel gevarieerde muzikale interesse. In hun individuele projecten maken ze vanuit hun jazz roots uitstappen naar pop, dance, hiphop en wereldmuziek.

Met het Ragini Trio laat Nathan Daems zich inspireren door de klassieke Indische muziek zonder die te kopiëren of te vervallen in clichés. Indiase raga muziek is een eeuwenoude, fundamentele pijler van de Indiase klassieke muziek, gebaseerd op melodische raamwerken voor improvisatie. Raga's zijn meer dan toonladders; het zijn "gekleurde" emoties, vaak gekoppeld aan specifieke tijdstippen van de dag, seizoenen of goddelijke stemmingen. De ruimte voor improvisatie weet het trio op een overtuigende wijze te combineren met het jazz-idioom.

Hun optreden in O.666 te Oostende was het vijfde van een mini-tour. Qua locatie alvast een groot contrast met hun eerder optreden in De Singel in Antwerpen. Het trio ging van start met “Chandrakauns” uit hun meest recente cd ‘3’. Lander opende met sobere repetitieve percussie, waarop eerst Marco inviel met de strijkstok op zijn contrabas, waarover Nathan zijn melodieën drapeerde. Een bezwerende avond was ingezet. Met “Ragamalikai” werden de grenzen en overeenkomsten tussen Indische klassieke muziek en jazz verder verkend om na een rustiger middenstuk en een drumsolo helemaal open te bloeien. Blijven stil zitten wordt moeilijk…

Op “Salagvari” krijgt de contrabas een meer prominente rol en slingert zich lenig rond de saxlijnen van Nathan, of is het omgekeerd? Lander ondersteunt eerst om verder in het nummer zelf meer op de voorgrond te treden met een variatie aan ritmische patronen.

Met “Part I: Bhairagi”, “Part II Panthuvarali” en “Part III: Hamsanandi” brengt het trio een bewerking van raga’s uit drie Carnatic regio’s. Een episch stuk dat heel filmisch begint, ondersteund met wat elektronica met dit keer Marco op elektrische bas. Deel één is eerder verkennend en bouwt mooi op naar deel twee met meer opzwepende ritmes en bezwerende melodieën van Nathan op sax. In het derde deel krijgt dan weer het ritme meer ruimte om uiteindelijk uit te monden in een virtuoos samenspel van de drie muzikanten.

In “Shivaranjani” werd even gas terug genomen. Het nummer opende en wordt gedragen door de prachtige baslijnen van Marco die het zo een supplementaire warmte en diepte gaven. Een mooi bruggetje naar het volgende stuk. Nathan houdt hierin een pleidooi voor de bijna onbegrensde mogelijkheden van de menselijke stem in de muziek. In “Alapana” (Sanskriet voor "spreken" of "communiceren", een improvisatorische inleiding in de Zuid-Indiase Carnatische muziek, waarbij de zanger of muzikant de essentie van een raga verkent zonder ritmische begeleiding) geeft hij een eigen interpretatie met zijn sax van de menselijke stem. Per definitie onvolmaakt, maar toch wondermooi in zijn beperking.

We gaan stillaan naar het einde van de set waarin er met “Many Ways” en een eerste bisnummer “Abheri” duidelijk op de dansbenen gemikt wordt. Elke muzikant geeft er zijn eigen swingende groovy invulling aan. Alhoewel iedereen braaf blijft zitten, zou je je met de ogen dicht op een Indian party wanen.

Dit prachtige concert wordt afgesloten met “Thilana”. Een nummer waarin Marco de strijkstok even bovenhaalt, loops worden ingezet om te eindigen met op hol geslagen bass en drums waar de sax prachtig overheen scheurt.

Ze krijgen een staande ovatie van het publiek en vijf sterren van mij !

Tekst © Paul Braem - foto’s © Annie Boedt