Peter Evans & Sam Pluta, zaterdag 17 februari 2018, De Singer Rijkevorsel



Die avond in De Singer duurde het een tijdje voordat we zuivere noten uit de piccolotrompet te horen kregen. Gedurende het eerste korte en een flink deel van het lange tweede stuk voor de pauze, joeg Sam Pluta al wat de getalenteerde trompettist blies sterk vervormd de zaal in. Onwaarschijnlijke geluiden, waar Sam Pluta nog andere aan toevoegde, vormden de bouwstenen van een sciencefiction soundtrack die helemaal op zichzelf stond. Het tot een club omgebouwde naaiatelier van De Singer werd het decor waar twee muzikanten uit de voorste rangen van de nieuwe muziek een improvisatiestroom ontsponnen. Hun klankenwereld die bevolkt scheen door computergestuurde machines en waarin alle bewegingen en ook omgevingsgeluiden enkel in gedigitaliseerde vorm bestonden, was meer verwant met industriële improvisaties van Throbbing Gristle van zo’n 40 jaar geleden dan met jazz.


Enkele gesproken zinnen waar Sam Pluta zware effecten op had gezet kwamen voorbij in het tempo dat Peter Evans blies. Stereo-effecten lieten aan de verbeelding over hoe dit soort van live-processing met dolby surround zou klinken. De trompettist haalde zichtbaar uiteenlopende technieken boven, beide heren hadden duidelijk een arsenaal aan effecten in petto, maar die wendden zij aan ten dienste van de ontwikkelingen van ideeën. Al was het moeilijk om als luisteraar betekenis te geven aan wat zich afspeelde, je kon horen en voelen dat het geen loutere opeenvolging was van mogelijkheden uit een trukendoos.


In de combinatie van elektronica en een klassiek blaasinstrument dat meer dan een halve eeuw geleden zijn nut bewees voor uitvoeringen van barokmuziek legde zowel de een als de ander een zeldzame beheersing aan de dag. Toen ook de echte hoge noten van de piccolo in het spel kwamen, dwongen die meer organische vormen in de geluidenstroom een logische plek en nog meer bewondering af. Terwijl de echte trompetklanken een grotere plaats kregen, kwamen niet alleen de superieure blaastechnieken van Peter Evans op een toegankelijker manier tot hun recht, maar ook de harmonische ideeën van dit tweetal. De live-processing van Sam Pluta bleef vaker in de rol van begeleiden en in verdraaide vorm flarden trompetspel terug in het geheel sturen. (Zo kwamen de twee dichter bij hun aanpak zoals in Peter Evans Quintet en Evan Parker Electro-Acoustic Ensemble.) In de tweede set die Evans op een reguliere trompet speelde, maakte de muziek meer aansluiting met innovatieve jazz, maar herinnerde hij ook aan de halsbrekende toeren die be-boppers uithaalden. In hun maalstroom van ideeën in een wereld die almaar sneller is gaan draaien, kwam prominent ook meer emotie opzetten. Die wisten zij pakkend mee te nemen in een louterend slot.


Tekst © Danny De Bock  -  f
oto's © Cedric Craps


Peter Evans
, piccolotrompet en trompet
Sam Pluta, elektronica


our partners:

Clemens Communications


Silvère Mansis
(10.9.1944 - 22.4.2018)
foto © Dirck Brysse


Rik Bevernage
(19.4.1954 - 6.3.2018)
foto © Stefe Jiroflée

VKH Torhout

 

Special thanks to our photographers:

Annie Boedt
Klaas Boelen
Henning Bolte

Serge Braem
Cedric Craps
Christian Deblanc
Cindy De Kuyper

Koen Deleu
Ferdinand Dupuis-Panther
Anne Fishburn
Robert Hansenne
Stefe Jiroflée
Jos L. Knaepen
Hugo Lefèvre

Jacky Lepage
Olivier Lestoquoit
Eric Malfait
Nina Contini Melis
Arnold Reyngoudt
Willy Schuyten

Frank Tafuri
Jean-Pierre Tillaert
Tom Vanbesien
Jef Vandebroek
Geert Vandepoele
Guy Van de Poel
Cees van de Ven
Donata van de Ven
Harry van Kesteren
Geert Vanoverschelde
Roger Vantilt
Patrick Van Vlerken
Marie-Anne Ver Eecke

Jan Vernieuwe

and to our writers:

Robin Arends
Marleen Arnouts
Henning Bolte
Danny De Bock
Ferdinand Dupuis-Panther
Paul Godderis
Jean-Pierre Goffin
Bernard Lefèvre
Claude Loxhay
Etienne Payen
Herman te Loo
Georges Tonla Briquet
Iwein Van Malderen