Jazzfest Berlin 2026 – korte terugblik

Het Jazzfest Berlin is uniek in zijn aanpak. Het bestaat al sedert 1964 en huidig curator Nadin Deventer ging in 2018 voor het eerst aan de slag. Het verbaasde ons vooral dat er telkens voor een uitverkocht huis gespeeld werd. Een succes!


DAG 1

EROSÃO PERCUSSION TRIO

Het EROSÃO PERCUSSION TRIO van de Braziliaanse Maria Portugal met Emilio Gordoa (ook electronics) en Burkhard Beins (ook elektrische basgitaar), nam ons mee in een boeiend verhaal. Bij momenten liepen we als het ware in het amazonewoud rond.

   
Burkhard Beins & Emilio Gordoa

De 81-jarige Anthony Braxton dirigeerde een septet met James Fei, Anna Webber en Silke Eberhard op saxofoon en Fanny Méteier, Berlinde Deman en Matthew Bookert op tuba. Zelf riedelde de meester slechts sporadisch op de sopraansax. Er was uiterste concentratie maar er zat weinig spanning in.

Dan sprak het Alexander Hawkins Willow Music ensemble ons veel meer aan. Al had ik hem toch liever zelf wat meer aan het werk gehoord. Uitschieters waren rietblazer George Crowley en trompettiste Charlotte Keeffe.


DAG 2

Het 11-koppige Large Ensemble onder leiding van de Argentijnse Camila Nebbia kon ons niet boeien.

Amir ElSaffar Quartet

Het Amir ElSaffar Quartet daarentegen was o.i. het eerste hoogtepunt van het festival. Naast zijn delicaat trompetspel konden we ook van zijn authentiek gezang genieten. Tenorsaxofonist Ole Mathisen bleef meer op de achtergrond. Tania Giannouli (microtonaal klavier) en drummer Tomas Fujiwara gaven het concert zijn extra kracht. En je miste geen enkel moment een contrabassist. Knap!

Tomas Fujiwara & Amir ElSaffar

Altsaxofonist Immanuel Wilkins uit Philadelphia sloot de avond af met een heerlijk enthousiast concert. Micah Thomas combineerde piano en orgel. Ryoma Takenaga bleef als bassist wat in de schaduw. Drummer Kweku Sumbry daarentegen was een brok energie. Schitterende afsluiter!


DAG 3

Voor Christian Lillingers Open Form for Society stonden rond de drummer de klavieren van Anna D’Errico, Cory Smythe en Kaja Draksler (ook te horen op celesta), Elias Stemeseder op spinet en synthesizer, Georg Vogel op E-claviton, vibrafonist Christopher Dell en drie contrabassisten Jonas Westergaard, Ole Morten Vågan en Petter Eldh (ook op el. bas). Dit was echter geen garantie voor een spetterend concert: heel gestructureerd, maar met niet de minste emotie.

Tomeka Reid Quartet

De Amerikaanse celliste Tomeka Reid en haar kwartet tekenden voor verfijning. Een zalig concert met de adequate contrabassist Jason Roebke, topdrummer Tomas Fujiwara en de grote dame van de elektrische gitaar Mary Halverson (ook op electronics).

Bij het concert van het Chicago Underground Duo werden er zwart/wit beelden geprojecteerd op een scherm over de hele breedte van het toneel. Trompettist Rob Mazurek is een meester entertainer en een uitstekend trompettist. De man gebruikte het volledige podium. Chad Taylor is een energiek drummer die ook aardig overweg kon met de mbira (duimpiano). Topconcert!


DAG 4

Bij Matthias Muche BONECRUSHER in de Kaiser-Wilhelm-Gedächtnis-Kirche werd er allesbehalve iets verbrijzeld. Het was een slaapverwekkend gebeuren.

Pianist Georg Graewe had met Hamid Drake (drums) en Brad Jones (contrabas) een, op papier althans, uitstekende ritmesectie mee. Er was echter niet de minste interactie. Een ontgoochelend concert.

Zangeres Ganyava heeft een heel mooie stem. Toch kon haar trio met harpiste Miriam Adefris en contrabassist Sebastian Singwald niet echt overtuigen.

Globe Unity Orchestra

Het legendarische Globe Unity Orchestra – 60 Years: Apokalyptische Nabelschau, was de kers op de taart. Overweldigende klankencascades werden afgewisseld met uitstekende solo’s van Evan Parker (sopraansax), trombonist George Lewis, tenorsaxofonist Daniel Erdmann en trompettist Axel Dörner. Alexander Von Schlippenbach (° 1938) nam samen met eega Aki Takase (die in bloedvorm was) plaats achter de vleugel. Ook oude kompaan, trompettist Manfred Schoof (° 1936) die mede aan de wieg stond van het orkest, was erbij.

   
Solisten Axel Dörner & Daniel Erdmann

Lees binnenkort ook de uitgebreide beschouwing van Henning Bolte.

Tekst © Jos & Sam Demol - foto’s © Geert Vandepoele