Easy Pieces / Igor Gehenot Trio [+] t.g.v. 50 jaar Lundis d’Hortense

Open Music Jazz Club Comines, 29 mei 2026

Ter gelegenheid van 50 jaar Lundis d’Hortense nodigde l’Open Music Jazz Club Comines twee acts uit: Easy Pieces en Igor Gehenot Trio [+]. Een verslag.

Easy Pieces

Easy Pieces, een trio met een niet zo alledaagse bezetting, beet de spits af. De musici verlieten platgetreden paden en verrasten het publiek met hun bij momenten filmische muziek (David Lynch). De klankkleuren van de vleugelpiano (Christian Mendoza i.p.v. Dorian Dumont), keyboards (Hendrik Lasure) en elektrische gitaar (Benjamin Sauzereau) versmolten wonderbaarlijk in elkaar.

Ze stelden hun bij BMC Records verschenen album “Notice” voor, met uitsluitend composities van Benjamin Sauzereau. Zijn kleurrijke muziek bevat korte, gepolijste en levendige stukken die een breed scala aan soundscapes en emoties bestrijken. We ontdekten bluesy ritmes en mooie, maar ook soms dissonante, melodieën.

Van bij de eerste nummers ‘L'Imminence De La Catastrophe’ en ‘I Would Prefer Not To’ (met een overtuigende Lasure) werd duidelijk hoe goed de drie musici elkaar aanvoelden. Dit bleef een constante doorheen de volledige set. In het meeslepende ‘Sans Doute’, met subtiel pianospel van Mendoza, werden we verwend met een uitbundige gitaarsolo.

Na ‘Ceux Qui Me Peuvent Guérir’, met klaviercascades, volgde het Afrikaans aandoende ‘Rebond’ met boeiende, soms minimalistische, dialogen tussen de drie musici. ‘Embuche’ was een eerder intiem, abstract stuk waarbij als het ware uit de losse pols geïmproviseerd werd, met heerlijk vervormde gitaarklanken. Voor mij een van de hoogtepunten uit hun set.

Voor ‘Le Voleur’ pikte Benjamin het idee bij een Congolees nummer, vandaar de titel. Het kreeg een aanstekelijke gitaarintro, waarna eerst Lasure, en daarna Mendoza sereen inkleurden. Een topnummer.

‘L'Hôte’ heeft in het Frans twee betekenissen: de gast en de gastheer. De muziek klonk soms wat luguber. Mendoza leefde zich uit op de snaren van zijn vleugel.

Als bisnummer brachten ze ‘Budapest’ als ode aan de stad waar hun platenlabel gevestigd is.

Musici:
Benjamin Sauzereau elektrische gitaar
Hendrik Lasure toetsen
Christian Mendoza piano

Igor Gehenot Trio [+]

Het Igor Gehenot Trio startte het tweede deel van deze feestavond met een swingende versie van Cole Porters ‘All Of You’.

Voor ‘Shining Face’, het melancholische titelnummer van hun in april 2026 bij Igloo/Hypnote verschenen album, werden twee gasten op het podium geroepen: trompettist Jean-Paul Estiévenart en tenorsaxofonist Steven Delannoye. Uit de intro bleek duidelijk de synergie tussen Igor Gehenot, contrabassist Sal La Rocca en drummer Umberto Odone. Sax en trompet vielen unisono in, waarna beiden improvisatieruimte kregen.

‘Black Inside’ kreeg een wat dreigende intro, maar de sfeer veranderde al vlug met een vrolijke trompetsolo. Estiévenart is een van mijn favoriete Europese trompettisten. Heerlijk ook hoe Steven Delannoye uit de bol ging. Hardbop op het scherp van de snee.

Met een pianosolo kwam ‘Cursiv’ langzaam op gang. Sal La Rocca excelleerde met zijn indringende staccatonoten, terwijl Odone de leemtes opvulde. En weerom prachtig unisono van de blazers.

‘Giulio’ schreef Gehenot voor zijn zoontje. Gehenot, Estiévenart en Delannoye creëerden een vertederende sfeer. Mede door de warme baslijnen van Sal La Rocca en het subtiele cimbaalwerk van Odone werd het een van de mooiste nummers van de avond.

Met het weerbarstige, energieke ‘Eyes Of Black Dog’ waanden we ons in New Yorkse club in de jaren 50. Wervelende solo’s van sax en trompet, en op het einde een drumsolo zorgden voor een schitterende climax.

‘Sonnymoon For Two’, van en als eerbetoon aan Sonny Rollins, sloot deze geslaagde avond af.

Musici:
Igor Gehenot piano
Sal La Rocca contrabas
Umberto Odone – drums
Jean-Paul Estiévenart – trompet
Steven Delannoye – tenorsaxofoon

Tekst © Jos Demol - foto’s © Jean-Marie Vandelanoitte
Met dank aan Bertrand Serroen voor de opname