Dylan Marey quartet, Izzy JazzClub Brugge, 20.03.2026

Het concert startte met twee standards: “Recorda Me” (Joe Henderson) en “Infant Eyes” (Wayne Shorter). De 15-jarige Bess Zuidervaart (winnaar van Dragon Jazz Contest 2025 – solo) kreeg hier een podium om haar kunnen op sax te etaleren. Een jonge dame om op te volgen!

Het Dylan Marey Quartet, bestaande uit Dylan Marey (piano), Pilou Barthélemy (basgitaar), Jérôme Castin (gitaar) en Louis Kubben (drums) spelen reeds samen sinds Dylans studie aan het conservatorium.

Dylan Marey bouwde het optreden in de intieme Izzy JazzClub op rond verschillende uiteenlopende locaties: hij noemt dit zelf een muzikale reis langs steden en herinneringen. Na de intro met Bess Zuidervaart brachten ze uitsluitend eigen composities van de pianist.

Een eerste nummer “Mind Mystery”, verwijst naar het omgekeerd huis in het openluchtmuseum te Horst. De song start met mijmerend pianospel, waarvan de melodie, na enige ogenblikken bijna onopgemerkt door de gitaar wordt meegespeeld. Het nummer ontplooit zich met meer ritmische solo’s om weer rustig af te ronden. Een binnenkomer die kan tellen.

Heel het optreden is zo opgebouwd rond composities verwijzend naar verschillende locaties, gaande van Belzele (het dorp waar Marey recent is komen wonen) over Hanoi, Roermond tot zijn terras met Vietnamese blauwsteen. In elke song valt het lyrische samenspel op dat vooral gebouwd is rond de piano en gitaarpartijen van Marey en Castin, met een uitstekende ritmesectie. (De bassolo in Belzele!!)

Het nummer “Page 37” is een wat aparte locatie in de wereld van Marey: het verwijst naar pagina 37 in een boek van Roald Dahl waar het kortverhaal ‘A way up to heaven’ van start gaat. Een speciale vermelding hier voor Louis Kubben op drums, hij laat zijn drumstel zingen, kreunen, piepen en kraken. Hij creëert samen met de andere bandleden perfect de sfeer van een avondlijke mistige zoektocht: klasse!

Je voelt het spelplezier en cohesie doorheen heel het optreden. Solo’s worden steeds mooi gekaderd in het geheel, virtuoos en ontspannen. Er is vanuit doordachte poëtische composities steeds ruimte om te improviseren. Marey slaagt er in telkens het verhaal van de song, dat hij in een goed contact met het publiek verwoord, in een gepaste sfeer muzikaal te vertalen.

Het optreden werd afgesloten met een oververdiend bisnummer: “Veldekens-Vaart” (de ontmoetingsplaats in Eeklo van Marey met zijn vriendin tijdens coronatijd), met opnieuw Bess Zuidervaart in een gastrol op sax.

Het Dylan Marey Quartet is wat mij betreft een ontdekking, een band met enorm veel potentieel!! Het enthousiaste onthaal in de Izzy JazzClub was hiervan het levend bewijs. De band werkt momenteel aan een debuutalbum.

Tekst © Paul Braem - foto’s © Willy Schuyten