Comblain Jazz Festival 2026

Comblain-la-Tour, 26-28 juni 2026

© Georges Tonla Briquet

Een feniksfestival

In de archieven van de Belgische jazz staan het plaatsje Comblain-la-Tour en zijn jazzfestival met stip vermeld. Hier werd lang geleden jazzgeschiedenis geschreven door de passage van onder meer John Coltrane, Stan Getz en Chet Baker. Het festival hield stand gedurende enkele jaren en verscheen vervolgens alleen nog in referentiewerken.

Cesariusz Gadzina + Anna Ciborowska

Er volgde weliswaar nog een doorstart bijna vijf decennia later maar nadien verdween het weer van de agenda’s. Als een feniks die uit zijn as herrijst, was er begin deze zomer een nieuwe heropleving. Het ging om een voorzichtig aanknopen met het verleden op initiatief van de Pools-Belgische saxofonist Cezariusz Gadzina die al decennia in België resideert. Hij maakte ooit deel uit van Bl!ndman Saxophone Quartet, Ictus Ensemble, Saxafabra en is artistiek directeur van het European Saxophone Ensemble. Werk van hem is terug te vinden in de catalogi van onder meer BMG, Cypres en W.E.R.F.. Recent bracht hij ‘White In Blue’ uit, een opname die hij maakte in Japan met lokale helden en waaruit zijn liefde voor de bop traditie naar voor komt.


Wederom historisch

Het hele gebeuren had plaats in het Centrum Millennium, een Poolse vestiging met educatieve functie onder leiding van Barbara Wojda. Gelegen in de bossen naast de Ourthe verwacht je een aangename frisse omgeving bij een hittegolf. Neen dus. Het kwik daalde nooit onder de veertig graden gedurende drie dagen en nachten. Volgens Rutger Mathys, die zaterdag optrad, was de Hot Club in Gent in vergelijking hiermee een koelkamer! Maar zelfs bij de onmenselijke temperaturen in het halfopen theatertje zorgden de aanwezige muzikanten voor hoogstandjes. Hierdoor alleen al mag opnieuw het bordje “historisch” bovengehaald worden.

© Georges Tonla Briquet

Vrijdag

Het begon helaas in mineur. Hoofdact Philip Catherine gaf “last minute” forfait. Terecht natuurlijk gezien de omstandigheden.

Opgeven of annuleren staat echter niet in het woordenboek van Gadzina. Improviseren wel. Samen met pianiste Anna Ciborowska trakteerde hij het publiek op een set waarin klassiek en jazz naadloos in elkaar overvloeiden. Via improvisaties linkten ze moeiteloos Chopin aan een mazurka en muziek uit de film ‘Rosemary’s Baby’ gecomponeerd door Krzysztof Komeda. Uiteindelijk toch een gedroomde start van het festival.

Pianist Igor Gehenot zakte af naar Comblain in gezelschap van trouwe kompanen contrabassist Sal La Rocca en drummer Umberto Odone. Samen brachten ze recent de cd ‘Shining Face’ uit Dit is bovendien het basistrio van SLR5, La Rocca’s kwintet waarvan onlangs ‘Consenso’ verscheen. Sinds enige tijd trekken ze op met vocaliste Adinda Hertmans, een geslaagde combinatie. Op het programma standards gekoppeld aan een Braziliaans tintje (Jobim’s ‘Dindi’), ‘Blackbird’ uit het songbook van The Beatles en de nodige swing (‘It Could Happen To You’!). Hertmans weet onmiskenbaar de nummers te kiezen die bij haar stem passen. Ze klonk als een nichtje van Stacey Kent met trekjes van Blossom Dearie en Julie London. Jazz die geassocieerd wordt met stijlvolle clubs maar ook in dit bucolisch kader en bij te hoge temperaturen wisten ze te overtuigen.

Zaterdag

Mondharmonicaspeler Rutger Mathys en pianist Maël Idris wonnen in 2023 samen het concours Jeunes Talents van Dinant. Sindsdien vormen ze een vast duo. Ze kwamen net terug uit New York waar ze een eerste album inblikten. Mathys, die in 2022 nog de Toots Thielemans Challenge in de wacht sleepte en zelfs in deze zengende hitte uiterst elegant gekleed was, heeft onweerlegbaar een persoonlijke stijl ontwikkeld. Geen excessief “showmanship” maar gerichte noten met sterk onderliggende gevoelswaarde.

Idris, die ’s anderdaags op tournee vertrok naar China, is de perfecte sparringpartner. Twee meesters van de subtiliteit die zich ook door meer complexe patronen durfden te kronkelen. Ze wisselden eigen composities af met zowel standards als werk van Michel Legrand. Ook het plat gecoverde ‘Yesterday’ wisten ze zich volledig toe te eigenen.

Overdonderend door de muzikale intimiteit en goed voor een bisnummer. Het doet uitkijken naar hun debuut.

Kristen Cornwell Trio

Een “back to basics” op de scheidingslijn van blues, jazz en folk door zangeres Kristen Cornwell met aan haar zijde contrabassist Christophe Devisscher en gitarist Patrick Deltenre. Hiervoor putten ze hoofdzakelijk uit hun album ‘Spoonful’.

Cornwell ontpopte zich als een doorleefde en geëngageerde zangeres en vertelster. De manier waarop ze de Stephen Stills klassieker ‘For What It’s Worth’ aanbracht, was haast ontluisterend. De summiere begeleiding van bas en gitaar accentueerde extra de tekst. Vooral ook knap hoe het snarenspel van beide muzikanten zich als yin en yang verhielden. Keb’ Mo’s ‘Gimme Me What You Got’ deden ze zelfs even aanleunen bij James Brown’s ‘Papa Got a Brand New Bag’ met dank aan Deltenre. Ander hoogtepunt was diens ‘Mignardises’ waarbij de gitarist klonk als Mark Knopfler op zijn soundtrack van ’Local Hero’. Een ondergewaardeerd trio dat meer kansen moet krijgen.


Zondag familiedag

Door de kleinschaligheid en de gemoedelijke sfeer werd het sowieso een driedaags familiegebeuren waar festivalgangers, artiesten en de hele ploeg van Centrum Millennium verbroederden.

Zondagmiddag was er in dit kader nog een concert van een gelegenheidsgroep met Cezariusz Gadzina, bassist Michel Vrydag, drummer Sebastian Demydczuk en toetsenist Pascal Suski. Een intense set van vier muzikanten die ongeremd plezier beleefden aan de onderlinge interactie. De avond voordien hadden ze reeds voor het nodige animo gezorgd tijdens de jamsessie.

Voor het tweede deel werd het tempo verlaagd om twee jonge zangeresjes, Olga en Helena, de kans te geven zich te profileren als jazzvocalisten in spe. De gepaste afsluiter.

Addendum

De organisators deelden alvast mee dat wie een combi-ticket of een toegangskaartje kocht voor vrijdag de volgende editie een belangrijke reductie krijgt ten gevolge van het annuleren van Philip Catherine zijn optreden.

Gadzina en de volledige ploeg van Centrum Millennium deden alles om het publiek in de watten te leggen. Gezelligheid en familiale stemming troef. Geen VIP-arrangementen of gescheiden backstage maar jazz als bindmiddel tussen alle aanwezigen waardoor nieuwe vriendschapsbanden ontstonden.

De organisatie is er zich van bewust dat een aantal verbeteringen op vlak van communicatie naar de buitenwereld nodig is. Wie present was, komt alvast terug en zal alleszins voor mond-tot-mondreclame zorgen. Vooral ook omdat Gadzina reeds een grote internationale naam liet vallen.

Tekst © Georges Tonla Briquet - foto’s © Eddy Westveer

Comblainjazz
Cezariusz Gadzina