BAM! Trio & Bart Defoort, Open Music Jazz Club Comines, 03.04.2026

Het BAM! Trio heeft een bijzondere bezetting van Hammond, gitaar en drums. Dit is een line-up die bijzonder populair was in de jaren '50 en '60! Een van de grootmeesters was Jimmy Smith die van het orgel, voordien kerkelijk begeleidingsinstrument voor gospels, een volwaardig jazzvehikel maakte, uitbundig bespeeld in bluesbars !

Voor hun tweede album “Keep It Simple“ (2024) vroegen ze tenorsaxofonist Bart Defoort erbij om in de studio op enkele nummers mee te spelen en dat klonk en klikte bijzonder wel zodat men er dan ook een uitgebreide tournee op liet volgen.

Met een prachtig duet sax en gitaar werd “Chant” ingezet, een rustig swingend nummer met veel bluesy accenten van Duke Pearson. Met “Pineapple Juice” en “Love Letters” werd er geput uit het repertoire van het laatste BAM!-album. Weer twee gezapig swingende soul-jazzpareltjes met een heerlijk lyrische sax-intro op “Love letters”.

Met zijn verfijnde, uitgepuurde speelstijl (iets tussen Wes Montgomery en Philip Catherine) zette Bastien Jeunieaux met een prachtige gitaarsolo het poëtische “City Lights” in van bandlid Maxim Moyaerts die het merendeel van de composities afleverde.

De eerste set werd afgesloten met een traditional "When Johnny Comes Marching Home" naar een arrangement van Bill Stewart met deze keer een stevig uptempo ritme en een explosieve solo van de degelijke drummer Arnaud Cabay.

Bestond de eerste set eerder uit rustige bluesy soul-jazz dan sloeg de tweede set een steviger hardbop richting in. En gelukkig werd het volume van de Hammond bastoetsen wat bijgesteld zodat de magnifieke walking bass-lijnen en groovy sound van Maxim duidelijk hoorbaar het ritme kwamen bijkleuren. En dit klonk al meteen door in “Blue Gold” van de legendarische organist Melvin Rhyne.

“Serious Fun” was dan weer een rustige ballad van Bart Defoort waarin hij zijn melodisch tenorsax-spel met fluwelen toon en warme klank prachtig demonstreerde tot de Hammond met een uitgebreide, aanstekelijke solo het van de sax overnam.

Met weer een eigen compositie werd “New Blood” stevig ingezet met een uitbundige drumsolo waarna sax en gitaar magistraal unisono het thema inzetten. De anders voordien vrij rustig tokkelende Bastien Jeunieaux voorzag het geheel van vingervlugge gitaarsolo's.

Van deze laatste volgde zijn eigen compositie “Like A Child”, een melancholische ballad met alweer een prachtige lyrische saxsolo. Met Maxim's compositie “Gain Beat” werd de tweede set afgesloten. Voor het eerst die avond een fusion nummer dat met zijn hoekige groove, repetitief akkoordenschema en pompende baslijnen duidelijke jazzrock allures vertoonde.

In Open Music, ooit als bluesclub begonnen, wordt als bisnummer steeds om een blues gesmeekt. Met het aanstekelijke “High Heel Sneakers” van uiteraard Jimmy Smith werd dit bijzonder geslaagd concert schitterend afgesloten.

Tekst © Jan Van Stichel - foto’s © Jean-Marie Vandelannoitte