Stéphane Kerecki - Liberation Songs
S
Het album van Charlie Haden, getiteld “Liberation Music Orchestra”, opgenomen in 1969, is een daad van solidariteit en ontstond toen de contrabassist luisterde naar liederen uit de Spaanse Burgeroorlog. Het klinkt vandaag de dag nog steeds in de oren van “60-plussers” als een symbool van verzet tegen extremisme.
Dat Stéphane Kerecki deze muziek opnieuw opneemt, is niet alleen van onmiskenbaar politiek belang, maar ook muzikaal gezien zeer relevant. De muziek van Charlie Haden wordt vandaag de dag te weinig gespeeld. Dit prachtige album roept bij sommigen herinneringen op en zet anderen ertoe aan de rijkdom en diepgang van de muziek van de contrabassist te ontdekken.
Terwijl de opnames van het oorspronkelijke “Liberation Music Orchestra” min of meer twaalf muzikanten omvatten, heeft Stéphane Kerecki gekozen voor helderheid, een uitgepuurde esthetiek en een grote leesbaarheid: een septet dat naast de leider bestaat uit Enzo Carniel op piano, Federico Casagrande op gitaar, Thomas Savy op basklarinet, de trouwe Fabrice Moreau op drums, en twee essentiële stemmen uit de Europese jazz, die eenvoudigweg als “gasten” worden aangekondigd: Airelle Besson en Emile Parisien.
De basis is gelegd voor een korte versie van ‘We Shall Overcome’ als intro en een uitgebreide versie als outro, beide majestueus, vredig en met een boodschap van hoop. Van het album dat in 1969 werd opgenomen, vinden we ‘Song of the United Front’, ‘Song for Che’ en ‘War Orphans’ terug. Het ontroerende “Silence” en ‘Throughout’ van Bill Frisell (op “Not in our Name”, 2005) maken deze levendige hommage aan een van de grootheden van de jazz, die vandaag de dag een beetje in de vergetelheid is geraakt, compleet.
“Spiritual”, waarvan de melodie in de inleiding op de contrabas wordt gespeeld, krijgt vervolgens nieuwe klankkleuren met de sopraan en het samenspel van de drie blazers voor een improvisatie van een bijna magistrale plechtigheid.
De opening van “La Pasionaria” in een duo van gitaar en contrabas is een toonbeeld van finesse, gevolgd door een geïnspireerde en avontuurlijke Emile Parisien, die in een even vrije geest wordt gevolgd door de gitaar van Casagrande, grote kunst.
“War Orphans” wordt gesublimeerd door de diepe en gevoelige basklarinet van Thomas Savy. Hoewel jazz vaak een symbool is geweest van verzet tegen onrechtvaardigheid, is het gebaar van Stéphane Kerecki, net als dat van Charlie Haden, bovenal een verklaring van vrede en liefde voor universele muziek.
Een geweldige plaat.
© Jean-Pierre Goffin, 2025 (vrije vertaling : Jos Demol)
In samenwerking met JazzMania
Musici:
Thomas Savy - basklarinet
Enzo Carniel - piano
Federico Casagrande - gitaar
Fabrice Moreau - drums
Stéphane Kerecki - contrabas
Feat :
Airelle Besson - trompet
Émile Parisien - sopraansax
