Stéphane Orlando/Stéphane Mercier Trio + Edinburgh String Quartet – The String Theory-Alpha Project
S
Home Records
‘The String Theory-Alpha Project’ draait rond het samen brengen van een strijkkwartet en een jazztrio om een programma te presenteren rond de “geometry of being”. Het geheel is opgevat als een reis doorheen elf dimensies. Een geslaagd experiment dankzij de ervaring van componist en dirigent Stéphane Orlando.
Stéphane Orlando doorkruiste reeds heel wat actieterreinen, van film en opera tot dans, literatuur en hedendaags klassiek. De man kent duidelijk geen afbakeningen. ‘The String Theory-Alpha Project’ kwam tot stand in het kader van zijn residentie als componist in zaal Le Grand Manège (Namen). Hij bedacht een theorie waarbij grootsheid, lees relativiteit, en kleinschaligheid als synoniem voor “quantum mechanics”, aan elkaar gelinkt worden. De muzikale uitwerking is opgevat als een suite onderverdeeld in elf dimensies.
Titels als ‘Singularité Alpha’, ‘Horizon des evénements’ en ‘Intrications Secrètes’ duiden enigszins de richting aan waar alles naar toe gaat. Voor elk onderdeel werden in het cd-boekje abstracte fotowerken toegevoegd telkens met een extra zinsnede. Allemaal heel cerebraal dus maar de muziek is verrassend toegankelijk. Verwacht echter geen mainstream melodielijnen of een variant van “third stream”. Orlando slaagt er in om een heel eigen entiteit te creëren met de hulp van de precies gekozen uitvoerders.
Het jazztrio bestaat uit altsaxofonist Stéphane Mercier, drummer Darren Becket en contrabassist André Klénès. Drie muzikanten die op hun beurt regelmatig stijlafbakeningen doorbreken. Het Edinburgh String Quartet, opgericht in 1960, is een van de meest gerenommeerde Britse kamerensembles.
Het eindresultaat van deze samenwerking is een opmerkelijk geslaagde combinatie in het genre. De symbiose is totaal over heel de lijn, ook al voegt elke partij kanttekeningen toe uit haar vertrouwde wereld. Als doorgedreven complex en bijna avant-gardistische voorbeeld citeren we ‘Quantum beat/Echos du Vide’ waarin elkeen buiten de lijntjes kleurt. ‘Le Replis de la Lumière’ leunt dan weer lichtjes aan bij Garbarek’s werk ten tijde van ‘Officium’.
Meesterlijk zijn ook de omwentelingen tussen saxofoon en strijkers in het twaalf minutenlange ‘Mondes Parallèlles’.
Een album voor melomanen van het veelzijdige type.
© Georges Tonla Briquet
