Xavi Reija – The Sound Of The Earth

Xavi Reija – The Sound Of The Earth

X

MoonJune

New Yorker Leonardo Pavkovic blijft progrockers vinden over heel de wereld, van Brazilië tot Indonesië. Met drummer Xavi Reija haalde hij talent uit Catalonië binnen.

Wie zoal opvolgt wat er op gebied van jazzfusion, progrock en aanverwanten gebeurt, kan niet omheen MoonJune Records van bezieler Leonardo Pavkovic. Zijn label eindigt trouwens steeds hoger in de polls van Downbeat.

Zoals het hoort in het genre, overstijgt de lengte van de nummers op ‘The Sound Of The Earth’ deze van het geprefabriceerde popformat. De titeltrack is verdeeld over de hele cd in vier hoofdstukken van respectievelijk tien, twaalf, negen en zestien minuten. Daartussen werden intermezzo’s van zowat vier en zeven minuten ingelast. Een hele saga dus.

Stevige gitaaruithalen à la Jimi Hendrix (type ‘Star Spangled Banner’) geven het startschot van dit episch verhaal. Na zowat een minuut wordt de bombast doorbroken en versplinterd. Volgt een minutieus geordend werk om het geheel terug puzzelstukje na puzzelstukje in elkaar te laten passen. Een veelzeggende intro die een idee geeft van wat nog volgt.

Natuurlijk ontbreken de zwevende soundscapes niet met de onvermijdelijke link naar de vroege Pink Floyd, zij het de meest grimmige zijde. Zo zorgt het introspectieve ‘Serenity’ voor een perfect getimede adempauze. Opvallend is hoe Reija zijn drumstijl het midden houdt tussen pure dynamiek en een meer verfijnde aanpak (de borsteltjes in deel II van de titeltrack!). In ‘From Darkness’ leunt hij aan bij wat STUFF.-drummer Lander Gyselinck nog recent liet horen in de Ancienne Belgique tijdens het minifestival ‘Gondwana 10’. Bassist Tony Levin voelt zich prima in dergelijke entourage (remember King Crimson). Hij hanteert zijn instrument bijwijlen in pure Bill Laswell-stijl wanneer die Material of The Golden Palominos tot het uiterste drijft.

De ene creatieve uitbarsting volgt de andere op, als lavastromen die uit de schoot van moeder aarde naar boven wellen. Xavi Reija blijft nergens verankerd in clichés. Er zijn natuurlijk de onvermijdelijke verwijzingen en aanknopingspunten maar denk eerder aan een hybride en kosmische mengvorm van Japan en Sunn O ))). Je zou het hardcore progambient kunnen noemen. Alleszins niet meteen de soundtrack die te horen zal zijn bij documentaires van National Geographic.

© Georges Tonla Briquet



Musici:

Xavi Reija: drums
Tony Levin: bas
Markus Reuter: gitaar
Dusan Jevtovic: gitaar


our partners:

Clemens Communications


Silvère Mansis
(10.9.1944 - 22.4.2018)
foto © Dirck Brysse


Rik Bevernage
(19.4.1954 - 6.3.2018)
foto © Stefe Jiroflée

 

Special thanks to our photographers:

Annie Boedt
Klaas Boelen
Henning Bolte

Serge Braem
Cedric Craps
Christian Deblanc
Cindy De Kuyper

Koen Deleu
Ferdinand Dupuis-Panther
Anne Fishburn
Federico Garcia
Robert Hansenne
Stefe Jiroflée
Herman Klaassen
Philippe Klein

Jos L. Knaepen
Tom Leentjes
Hugo Lefèvre

Jacky Lepage
Olivier Lestoquoit
Eric Malfait
Nina Contini Melis
Arnold Reyngoudt
Jean Schoubs
Willy Schuyten

Frank Tafuri
Jean-Pierre Tillaert
Tom Vanbesien
Jef Vandebroek
Geert Vandepoele
Guy Van de Poel
Cees van de Ven
Donata van de Ven
Harry van Kesteren
Geert Vanoverschelde
Roger Vantilt
Patrick Van Vlerken
Marie-Anne Ver Eecke
Karine Vergauwen
Frank Verlinden

Jan Vernieuwe
Anders Vranken


and to our writers:

Mischa Andriessen
Robin Arends
Marleen Arnouts
Henning Bolte
Danny De Bock
Ferdinand Dupuis-Panther
Federico Garcia
Paul Godderis
Jean-Pierre Goffin
Bernard Lefèvre
Mathilde Löffler
Claude Loxhay
Etienne Payen
Herman te Loo
Georges Tonla Briquet
Iwein Van Malderen
Olivier Verhelst