Or Bareket – 33

Or Bareket – 33

O

Yellow Bird

Hij wordt de laatste tijd opgehemeld als een van de beste contrabassisten van zijn generatie. Met ‘33’ bevestigt de drieëndertigjarige Or Bareket niet helemaal de hype.

New York blijft “the place to be” voor wie zich wereldwijd in de kijker wil spelen. Or Bareket had dat duidelijk door en zette de stap. Zowat tien jaar later duikt zijn naam stilaan overal op. In 2017 bracht hij zijn eerste visitekaartje uit (‘ob1’). En dan is er nu het vervolg.

‘Still Searching’ is een gepaste titel voor de iets minder dan zes minutenlange openingstrack. Drummer, bassist, gitarist en pianist strooien gretig noten om zich heen en gaan daar mee aan de slag. Allemaal heel intens en haast zenuwslopend, elkeen spelend op de vingertoppen, zeer 2019 en vooral uiterst New Yorks. Het potentieel is er. Meteen nadien schakelen ze echter over op een heel wat rustigere flow met vooral gitarist Shachar Elnatan in een hoofdrol. Het zou ons niet verwonderen indien hij grote fan is van zowel Philip Catherine als Gilad Hekselman. Hij weet heel precies hoe best een lyrische toon te koppelen aan wat meer rafelige contouren.’Reginia’ start op een Afrikaans ritme, alsof er een ngoni in het spel is. Een verbasterde vorm van Mali-blues die stilaan evolueert naar een meer stedelijk karakter door een urgente ondertoon gestimuleerd door de contrabas. Pianist en gitarist zorgen voor een directe omleiding naar de dichtst bij zijnde jazzclub waar een jamsessie aan de gang is.

Minder spannend is het latin-getinte ‘Zamba De Argamonte’ (een Argentijnse standard) waarin Bareket zijn snaren koppelt aan de stembanden van Camila Meza. Een aangenaam Braziliaans sfeertje en wendbare vocalen maar een beetje een stijlbreuk hier. Aansluitend is er een link naar klassieke kamermuziek, met een knipoog naar Bach lijkt het wel. De ingetogen sfeer blijft behouden met ‘W Schubert & Troy’ waarin gitaar en toetsen klankkleur bepalen. Wel sterk op het randje van een “passe partout” format zonder diepgaand karakter.

Met ‘Vienna’ lijkt het terug wat spannender te worden maar het blijft toch wat haperen in een GRP-verwante vorm van fusion met veel aandacht voor cymbalen. Van dan af haalt het uitdovend karakter de bovenhand en glijdt alles af naar een open einde.

Een cd met wat kronkels en vertakkingen gesierd door een aantal mooie passages maar niet meteen de opname die je verwacht van dergelijk opgehemeld muzikant. Echte bravoure en durf ontbreken en dat met een pianist als Nitai Hershkovits in de groep. Benieuwd hoe het verder zal verlopen met deze Or Bareket.

© Georges Tonla Briquet 




Musici:

Shachar Elnatan: gitaar
Nitai Hershkovits: piano, toetsen
Or Bareket: bas
Daniel Dor: drums
+
Camila Meza: zang, gitaar)
Eden Bareket: baritonsaxofoon


Live

25.05.2019, Flagey (Brussels Jazz Weekend)


our partners:

Clemens Communications


Silvère Mansis
(10.9.1944 - 22.4.2018)
foto © Dirck Brysse


Rik Bevernage
(19.4.1954 - 6.3.2018)
foto © Stefe Jiroflée

 

Special thanks to our photographers:

Annie Boedt
Klaas Boelen
Henning Bolte

Serge Braem
Cedric Craps
Christian Deblanc
Cindy De Kuyper

Koen Deleu
Ferdinand Dupuis-Panther
Anne Fishburn
Federico Garcia
Robert Hansenne
Stefe Jiroflée
Herman Klaassen
Philippe Klein

Jos L. Knaepen
Tom Leentjes
Hugo Lefèvre

Jacky Lepage
Olivier Lestoquoit
Eric Malfait
Nina Contini Melis
Arnold Reyngoudt
Jean Schoubs
Willy Schuyten

Frank Tafuri
Jean-Pierre Tillaert
Tom Vanbesien
Jef Vandebroek
Geert Vandepoele
Guy Van de Poel
Cees van de Ven
Donata van de Ven
Harry van Kesteren
Geert Vanoverschelde
Roger Vantilt
Patrick Van Vlerken
Marie-Anne Ver Eecke
Karine Vergauwen
Frank Verlinden

Jan Vernieuwe
Anders Vranken


and to our writers:

Mischa Andriessen
Robin Arends
Marleen Arnouts
Henning Bolte
Danny De Bock
Ferdinand Dupuis-Panther
Federico Garcia
Paul Godderis
Jean-Pierre Goffin
Bernard Lefèvre
Mathilde Löffler
Claude Loxhay
Etienne Payen
Herman te Loo
Georges Tonla Briquet
Iwein Van Malderen
Olivier Verhelst