Niclas Bardeleben - N.O. In My Heart - Cph In My Blood

Niclas Bardeleben - N.O. In My Heart - Cph In My Blood

N

Gateway Music

De Deense drummer Niclas Bardeleben (°1990) werd in 2010, toen de legendarische Jazzhus Montmartre heropende, de huisdrummer in opvolging van Alex Riel. Van 2013 tot 2017 nam hij de drums voor zijn rekening in The Standard Jazz Club. Daardoor speelde Niclas met vele jazzgroten zoals David Sanborn, Joey Alexander, Ira Coleman, Niels Lan Doky, Didier Lockwood, Roberta Gambarini, Brian Lynch, Paolo Russo en Jesper Lundgaard om enkele te noemen.

Sinds 2011 maakt hij deel uit van het Niels Lan Doky Trio. Daarnaast leidt hij sinds 2017 het Niclas Bardeleben Jazz Quintet en sinds 2018 Niclas Bardeleben & No Bad News.

Op dit debuutalbum onder eigen naam ‘N.O. In My Heart - CpH In My Blood’ etaleert Niclas Bardeleben zijn liefde voor de crescent city, gelinkt aan zijn thuisstad Kopenhagen. Die vonk voor New Orleans sloeg over bij het aanhoren van de sound van de brassband waarin verschillende blazers, drummers en percussionisten. Niclas: “And then there’s the beat…that greasy, sloppy, funky, happy 2nd line beat”. Bovendien is Niclas tot in het hart geraakt door de cultuur, Mardi Gras, de cajun keuken en de mythes (voodoo).

Toch kon hij bij het bewerken van de New Orleans geïnspireerde muziek moeilijk zijn Kopenhaagse roots verloochenen: de muziek waarmee hij opgroeide (zijn vaders band), Deense filmmuziek, lokale bands en drumlegendes. En niet in het minst de noordelijke melancholie die over zijn thuisstad hangt. Zo ontstonden 7 traditionele New Orleans tunes doordrenkt met de klankkleur van Kopenhagen.

In de opener ‘Dear Old Southland’ (Turner Layton) word je relaxed meegezogen in de zwoele zuiderse sfeer van summertime met een aanstekelijk ritme, koele blazers en subtiele drum- en baslijn. Prachtige modale jazzbewerking. Even kleurrijk is het opgewekte ‘Basin Street Blues’ (Spencer Williams) met fraaie soli van trompettist Henrik Bolberg en trombonist Vincent Nilsson (Danish Radio Big Band). ‘Bechet’s Creole Blues’ (Sidney Bechet) heeft een geladen sfeer met gestreken bas en daarmee wil Niclas alle Deense bassisten een warm hart toedragen. Jesper Løvdal schittert op klarinet en Vincent Nilsson op trombone.

‘Someday You'll Be Sorry’ (Louis Armstrong) kreeg een bewerking waarin de noordelijke troosteloosheid sluipt. Niclas Bardeleben verbeeldt zich daarbij een leeg appartement, waarin je ontspannen doorzakt met een whisky en een pizza en jezelf wijsmaakt “someday she’ll be sorry”. Laid back soli van Henrik Bolberg op trompet, Jan Harbeck op tenorsax en Lasse Mørck op contrabas.

‘Jeepers Creepers’ (Harry Warren) kent een swingende bas- en drumdrive waarvoor Niclas Bardeleben zich inspireerde op wat hij leerde van de Amerikaanse drummeester Ed Thigpen, die vele jaren in Kopenhagen leefde. En het daarop volgende ‘New Orleans’ (Hoagy Carmichael) is opgedragen aan de favoriete stadsgenoten-drummers Alex Riel en Morten Lund. Een moment dat Niclas Bardeleben aangrijpt om zelf accenten te leggen.

In ‘Who Took The Happiness Out?’(Joseph) wordt feestelijk geblazen als in een wervelende optocht met groovy soli om dan over te gaan in een verstilde fase met drumsolo en voluit te landen.

Het album is momenteel alleen op lp ofwel digitaal beschikbaar. Digitaal wordt een extra track aangeboden: ‘The Man On My Shoulder’ geschreven en gezongen door Niclas Bardeleben die hiervoor de inspiratie vond in New Orleans zelf toen hij een drugsverslaafde oorlogsveteraan tegen het lijf liep die baalde over het Amerika van nu. Niclas zag hem dealen.

Die man die over de schouder meekijkt kennen we als de duivel die ons aanmoedigt tot foute dingen. In die song beschrijft hij die gedachten met minimale begeleiding van de contrabas en blaassoli.

Dit album is voortreffelijk opgenomen, gemixt en afgewerkt door Lars Nissen. Het kunstwerk op de hoes is gebaseerd op de muziek en gerealiseerd door Axel Erlandsen. De grafische vormgeving gebeurde door Alex Decker.

Niclas Bardeleben levert met ‘N.O. In My Heart - Cph In My Blood’ hoewel geïnspireerd op de New Orleans stijl een verrassend fris en cool album af van tijdloze charme, jazz van de jaren 20 in een florissant kleedje, dat verleidelijk actueel oogt en als nieuw klinkt 100 jaar later.

© Bernard Lefèvre


Musici:

Niclas Bardeleben (drums, producer en arrangeur)
Jan Harbeck (tenorsax)
Jesper Løvdal (klarinet, baritonsax)
Henrik Bolberg (trompet, bugel)
Vincent Nilsson (trombone)
Lasse Mørck (contrabas)

www.niclasbardeleben.com


In case you LIKE us, please click here:


Check out Jazz'halo radio: click on this logo please



our partners:

Clemens Communications


Silvère Mansis
(10.9.1944 - 22.4.2018)
foto © Dirck Brysse


Rik Bevernage
(19.4.1954 - 6.3.2018)
foto © Stefe Jiroflée


Philippe Schoonbrood
(24.5.1957-30.5.2020)
foto © Dominique Houcmant

 

Special thanks to our photographers:

Petra Beckers
Ron Beenen
Annie Boedt
Klaas Boelen
Henning Bolte

Serge Braem
Cedric Craps
Christian Deblanc
Paul De Cloedt
Cindy De Kuyper

Koen Deleu
Ferdinand Dupuis-Panther
Anne Fishburn
Federico Garcia
Robert Hansenne
Dominique Houcmant
Stefe Jiroflée
Herman Klaassen
Philippe Klein

Jos L. Knaepen
Tom Leentjes
Hugo Lefèvre

Jacky Lepage
Olivier Lestoquoit
Eric Malfait
Nina Contini Melis
Arnold Reyngoudt
Jean Schoubs
Willy Schuyten

Frank Tafuri
Jean-Pierre Tillaert
Tom Vanbesien
Jef Vandebroek
Geert Vandepoele
Guy Van de Poel
Cees van de Ven
Donata van de Ven
Harry van Kesteren
Geert Vanoverschelde
Roger Vantilt
Patrick Van Vlerken
Marie-Anne Ver Eecke
Karine Vergauwen
Frank Verlinden

Jan Vernieuwe
Anders Vranken


and to our writers:

Mischa Andriessen
Robin Arends
Marleen Arnouts
José Bedeur
Henning Bolte
Danny De Bock
Ferdinand Dupuis-Panther
Federico Garcia
Paul Godderis
Jean-Pierre Goffin
Bernard Lefèvre
Mathilde Löffler
Claude Loxhay
Etienne Payen
Herman te Loo
Georges Tonla Briquet
Henri Vandenberghe
Iwein Van Malderen
Jan Van Stichel
Olivier Verhelst