Carlo Actis Dato & Enzo Rocco - Noise From The Neighbours (Iwein Van Malderen)

Carlo Actis Dato & Enzo Rocco - Noise From The Neighbours (Iwein Van Malderen)

C

Setola Di Maiale Musiche

Carlo Actis Dato liet in het prettig gestoorde en ondertussen in slaapmodus verkerende Italian Instabile Orchestra horen hoe je jazz, impro en Italiaanse volksmuziek samen met enige comedia dell’arte kan mengen.

De leden van het ICP Orchestra  – de parallellen tussen het Nederlandse en Italiaanse orkest liggen voor de hand – smokkelen graag de bagage van het grote orkest binnen in hun kleinere projecten onder eigen naam. Zo weet Carlo Actis Dato ook van zijn duo met Enzo Rocco een mini Italian Instabile Orchestra te maken. Met dit duo kunnen kleine podia onveilig gemaakt worden maar laten ze evenzeer het publiek op een festival bijna letterlijk naar hun pijpen dansen. ‘Noise From The Neighbours’ is hun derde cd gedurende de 20 jaar dat ze samen optrekken.

Carlo Actis Dato kent als saxofonist zijn gelijke niet, vooral niet in het lage register. Zijn spel op baritonsax en basklarinet heeft een quasi fysieke impact. Enzo Rocco is dan weer een wat onderschatte gitarist die een geschift gitaaridioom à la Ribot koppelt aan de klare lijn van een Jim Hall of John Abercrombie.

‘Au Grand Bal Des Asperges’ blijkt een dolgedraaid volksdansje te zijn. ‘Duro & Puro’ is je reinste free jazz in de grote traditie van Broeziman, zoals Mengelberg een iconisch saxofonist liefelijk noemde. ‘Setubal’ klinkt als een stekelig liedje waarover een schaduw van Buenos Aires hangt. ‘Fango Bollente’ voert de luisteraar mee naar de wide open spaces van één of andere spaghettiwestern. ‘La Ronda Del Visconte’ begint met een lang gebrom van Actis Dato waarover plots een melodie uit de Arabische wereld aan de andere kant van de Middellandse zee komt aangewaaid.

Je merkt het, variatie genoeg. Wat deze en andere cd’s van het Carlo Actis Dato/Enzo Rocco duo zo bijzonder maakt is het gemak waarmee ze complexloos van het ene naar het ander idioom weten te springen, waarbij het geheel nooit als een vrijblijvende collage klinkt. En dan is er nog die laag humor die ze er bovenop leggen, humor die niet platvloers is maar eerder een ode aan het leven. Horace Silver zei het al: ‘Jazz has a sense of humor.’ Comedia dell’ arte, the art of comedy… serious business dit duo.

De cd wordt verdeeld door Setola di Maiale maar een fysieke kopie is voorlopig nog niet te bestellen. Reden te meer om via cdbaby of bandcamp achter een betaalde digitale download aan te gaan.

Iwein Van Malderen
Deze recensie verschijnt ook op draaiomjeoren.com


our partners:

Clemens Communications


Silvère Mansis
(10.9.1944 - 22.4.2018)
foto © Dirck Brysse


Rik Bevernage
(19.4.1954 - 6.3.2018)
foto © Stefe Jiroflée

 

Special thanks to our photographers:

Annie Boedt
Klaas Boelen
Henning Bolte

Serge Braem
Cedric Craps
Christian Deblanc
Cindy De Kuyper

Koen Deleu
Ferdinand Dupuis-Panther
Anne Fishburn
Federico Garcia
Robert Hansenne
Stefe Jiroflée
Herman Klaassen
Philippe Klein

Jos L. Knaepen
Tom Leentjes
Hugo Lefèvre

Jacky Lepage
Olivier Lestoquoit
Eric Malfait
Nina Contini Melis
Arnold Reyngoudt
Jean Schoubs
Willy Schuyten

Frank Tafuri
Jean-Pierre Tillaert
Tom Vanbesien
Jef Vandebroek
Geert Vandepoele
Guy Van de Poel
Cees van de Ven
Donata van de Ven
Harry van Kesteren
Geert Vanoverschelde
Roger Vantilt
Patrick Van Vlerken
Marie-Anne Ver Eecke
Karine Vergauwen
Frank Verlinden

Jan Vernieuwe
Anders Vranken


and to our writers:

Mischa Andriessen
Robin Arends
Marleen Arnouts
Henning Bolte
Danny De Bock
Ferdinand Dupuis-Panther
Federico Garcia
Paul Godderis
Jean-Pierre Goffin
Bernard Lefèvre
Mathilde Löffler
Claude Loxhay
Etienne Payen
Herman te Loo
Georges Tonla Briquet
Iwein Van Malderen
Olivier Verhelst