Noors trio BMX bij JazzCase Dommelhof Neerpelt, 20 oktober 2016

JazzCase biedt een paar keer per jaar een artiest of groep een residentie aan. De muzikanten krijgen een aantal dagen de tijd om te repeteren en opnames te maken. Een slotconcert besluit de residentie. De Noorse groep BMX kon hun driedaagse concertreeks in België dus rustig voorbereiden. Tijdens hun residentie componeerden ze een aantal nieuwe stukken die meteen een wereldpremière kregen. Niet dat alles strak uitgeschreven was. De composities boden voldoende ruimte voor groepsinteractie, maar muzikanten zijn nu eenmaal  benieuwd of wat werkt op een repetitie ook overeind blijft staan voor een publiek.

Het DNA van de muziek van BMX ligt zeker in de jazz, maar dan vooral jazz die verschillende richtingen kan uitwaaieren en waarbij een improvisatie spankracht geeft aan de compositie en omgekeerd. De groep ontstond 10 jaar terug toen drummer Øyvind Skarbø aan twee van zijn leerkrachten vroeg om iets te doen met een bezetting zoals deze van het iconische Paul Motian/Bill Frisell/Joe Lovano Trio. Bergen in Noorwegen is New York niet en die andere muzikale geografie laat de muziek dan ook anders klinken dan hun illustere voorbeelden.

De nummers varieerden van intimistische mijmeringen die gevarieerd werden ingekleurd maar evengoed stuurde gitarist Thomas T. Dahl het richting rock. In een compositie van de IJslandse gitarist Hilmar Jensson neigde het zelfs naar garagerock. In de rustige passages werd met gevoel voor detail gemusiceerd en viel op hoe genuanceerd Øyvind Skarbø drumde en roffelde. Maar de drummer gaf ook voldoende power als het nodig was. Saxofonist Njål Ølnes liet in een tweetal nummers zijn tenorsax klinken als een tárogató of één of ander obscuur rietblaasinstrument waardoor de muziek als ontwortelde folk klonk. Ondanks het feit dat er uit verschillende genres geput werd, wist BMX een eigen lijn doorheen het concert aan te houden en bleven ze ver van gekunsteld eclectisch patchwork.

De muzikanten zaten allen neer en gezien de sfeer van sommige stukken gaf BMX de indruk een hedendaags kamermuziekensemble te zijn, zoals in het impressionistisch klankschilderij dat uitmondde in 'Jesus Maria’ van Carla Bley, wiens composities plots overal lijken op te duiken. Na dit Bley-nummer kwam een twist met een verre echo van Chubby Checker waarna een blues als bisnummer het concert besloot. Sommige kamermuziekensembles hebben verdacht veel rocknoten op hun zang. Mocht je BMX ergens aangekondigd zien staan, toch maar eens gaan luisteren…

Tekst: Iwein Van Malderen
Foto’s: Cedric Craps
Dit artikel verschijnt ook op draaiomjeoren.com


 Jazz'halo radio by
DJ Ferdinand Dupuis-Panther:

 

Facebook  

Clemens Communications

Jazz Rules Radio

De Werf

VKH Torhout

 

Special thanks to our photographers:

Henning Bolte
Cedric Craps
Christian Deblanc

Koen Deleu
Ferdinand Dupuis-Panther
Anne Fishburn
Robert Hansenne
Stefe Jiroflée
Jos L. Knaepen
Jacky Lepage
Nina Contini Melis
Arnold Reyngoudt
Willy Schuyten

Frank Tafuri
Jean-Pierre Tillaert
Tom Vanbesien
Geert Vandepoele
Guy Van de Poel
Cees van de Ven
Geert Vanoverschelde
Patrick Van Vlerken
Marie-Anne Ver Eecke

Jan Vernieuwe

and to our writers:

Robin Arends
Henning Bolte
Danny De Bock
Ferdinand Dupuis-Panther
Paul Godderis
Jean-Pierre Goffin
Claude Loxhay
Etienne Payen
Herman te Loo
Georges Tonla Briquet
Iwein Van Malderen